تبليغاتX
باشگاه فرهنگی ورزشی چکاد اشتران
باشگاه فرهنگی ورزشی چکاد اشتران
کوهنوردی سنگ نوردی غارنوردی شنا
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه یکم اردیبهشت 1390 توسط عباس |

باشگاه فرهنگی ورزشی چکاد اشتران در سال ۱۳۸۴به جهت ارتقاع سطح کیفی و کمی کوهنوردی شهرستان ازنا توسط جمعی از کوهنوردان این شهرستان پایه ریزی شد .   

 

این باشگاه در ابتدا با عنوان گروه کوهنوردی فرنداتس شروع به کار کرده و از همان ابتدا اقدام به مراحل ثبتی باشگاه نمود که متسفانه با مشکلات و مراحل بسیار پیچیده اداری و مخالفتهای گروهی مواجه شده و ثبت آن تا سال ۹۰به طول انجامید اما خوشبختانه از آنجا که میگویند ماهی را هر وقط از آب بگیری تازه است پس از سالها تلاش به ثبت رسید و باعث خوشحالی و سرور بچه های باشگاه گردید .

این باشگاه طی سالهای فعالیت خود اقدام به :

  1. گشایش مسیر جدید بر روی دیواره گل گهر
  2. گشایش مسیر دیواره شمال غربی قله کول جنو
  3. گشایش مسیر جدید قله گل گل
  4. صعود زمستانه قلل مرکزی اشترانکوه
  5. گشایش چندین مسیر سنگ نوردی با استفاده از ابزار و میخ کوبی (این مجموعه بر اساس بیانیه تیرول و حفظ طبیعت بکر هیچگونه رول ویا ابزاری از خود بر روی دیواره ها به جای نمیگذارد)
  6. اکتشاف س دهنه غار در منطقه سفیدکوه کوچک وبزرگ
  7. اجرای برنامه جشن واره برف از سال ۱۳۸۶جهت قدردانی و تشکر از کوهنوردان برتر استان و انتخاب بهترین کوهنورد استان وبهترین ورزشکار شهرستان
  8. برگزاری هر ساله برنامه میهمانی لاله ها در بهار با شرکت عموم مردم با ارائه بهترین امکانات در کمپ کوهستانی و تهیه غذا و اجرای برنامه های مفرح وسرگرم کننده به منظور دوستی بین مردم و طبیعت
  9. اجرا ی برنامه های امدادی وهمکاری مستمر با جمعیت هلال احمر شهرستان و استان و کمک رسانی به کوهنوردان و طبیعت گردان گرفتار در ومنطقه

منشور باشگاه:

این باشگاه مجموعه ای است غیر دولتی و مستقل که می کوشد گامی بردارد در راستای پیشبرد کوهنوردی و سنگ نوردی برنامه های تفریحی داخل کشور ، برون مرزی ، صعودهای ورزشی در اشترانکوه ودیگر قلل که اهداف آن عبارتند از :

1. گسترش همکاری ورزشی و تحکیم دوستی میان کوهنوردان و همچنین دیگر ورزش کاران

2. پژوهش در زمینه کوهستان ، کوهنوردی و اشترانکو با ایجاد مرکز اطلاع رسانی انتشار مقالات و آموزش کوهنوردی

3. ایجاد پایگاهای امداد و تیمهای امدادی در سطح حرفه ای و تجهیز آنها

4. پشتیبانی از حرکتهای نو و خلاق در کوه نوردی وطبیعت گردی با توجه به معیارهای جهانی

5. ایجاد مرکز راهنمائی (ارائه راهنمای همراه)و کمک رسانی به کوهنوردان وطبیعت گردان در اشترانکوه و دیگر قلل

6.تلاش برای حفظ محیط کوهستانی ،گونه های گیاهی و جانوری و فرهنگ بومی منطقه

7. کمک به ارتقاء سطح کیفی و کمی فرهنگ و رفاه مردم منطقه و اجتماع

8. پرورش و گسترش ارزشهای اخلاقی

بر اساس این قوانین پای به طبیعت می نهیم و آرزو داریم نیک اندیشیدن را به ما بیاموزد که ما ا و را آموزگار خویش قرار دادیم

موسسین باشگاه چکاد اشتران

  1. عباسعلی توکلی مدیر عامل
  2. امراله افشار (شاهرضا) رئیس هیئت مدیره
  3. داود غلامی نایب رئیس
  4. محمد پاپی
  5. مرتضر بواسحاق
  6. ناصر خلیل آبادی

 

برنامه ویژه

جشنواره میهمانی لاله ها همراهی با بهار اشترانکوه

زمان 27 تا 29 اردیبهشت

محل ثبت نام ازنا خیابان آزادی فروشگاه اشترانکوه

شرایط ثبت نام : برای هر نفر در سه روز برنامه ۳۰۰.۰۰۰ريال و دو روز برنامه ۲۰۰.۰۰۰ريال میباشد خواهشمندیم پس از واریز مبلغ فوق شماره فیش واریزی را به شماره پیامک زیر ارسال فرمائید تا شماره کارت شرکت در جشنواره برای شما ارسال گردد

 

شماره تماس 09376199135 توکلی

 

۳۰۰۰۴۳۴۱۱۱۲۲۳۳شماره پیامک

ارسال عدد ۱ نزدیکترین  برنامه باشگاه

ارسال عدد ۲ نزدیکترین زمان برنامه  سالن آقایان و بانوان

ارسال عدد ۳ آدرس محل ثبت نام و شماره حساب مبلغ واریزی

ارسال عدد ۴ شماره کارت شرکت در برنامه

نوشته شده در تاريخ دوشنبه هجدهم اردیبهشت 1391 توسط عباس |
نویسنده :

مقدمه:
تقریبا تمامی کوهنوردان معتقدند در میان تمامی تجهیزات کوهنوردی ، دوتای آنها بیشترین اهمیت را دارد.یکی کفش کوهنوردی و دیگری کوله پشتی. از طرفی صرف نظر اینکه در چه فصلی و چند روزه برنامه می رویم ، این دو وسیله همراه همیشگی ما هستند. انتخاب یک کوله پشتی مناسب و تنظیم صحیح آن روی بدن کوهنورد ، دو مسله بسیار مهم است . در این مقاله که با مطالعه و تحقیق روی سایتهای آموزشی و راهنمای کاربران تولید کنندگان بزرگی چون dueter از آلمان و Gregory و Northface از آمریکا گردآوری کردم به این مطالب میپردازم.

بخش اول
انتخاب و خرید کوله پشتی مناسب :

شاید حتی برای خودم همیشه برای خرید و انتخاب کوله پشتی تنها چیزی که اهمیت داشت این سوال بود "کوله پشتی چند لیتری ؟" . این سوال مهم ترین ویژگی یک کوله پشتی می تواند باشد اما برای بدست آوردن بیشترین راحتی و لذت لازمه به موارد دیگه ای هم توجه کنیم که در کل من اینجوری در نظر می گیرم : جنسیت کوهنورد (زن یا مرد) ، حجم یا همان لیتر کوله (حجم بار)، میزان وزنی که قرار است داخل کوله قرار بگیرد (وزن بار) ، نوع فعالیت یا برنامه .

جنسیت کوهنورد:
کوله های مناسب خانمها با آقایان تفاوتهایی دارد و این به خاطر تفاوتهای فیزیکی بین خانمهاست . خانمها عموما نسبت به آقایان استخوان بندی ریز تری دارند ، شکل پایین تنه آنها متفاوت است و سرشانه های بزرگی ندارند. کوله های مناسب خانمها با عباراتی مانند women , lady , SL یا عباراتی این چنین مشخص می شود که بستگی به کمپانی سازنده دارد . تفاوت کوله آقایان و خانمها در شکل زیر مشخص است :

کوله پشتی خانمها

همانطور که میبینید کوله خانمها کشیده تر ، دارای بندهای کوله نزدیک به هم و کمربندی باریک تر و با شکلی قوس دار است که بهتر روی استخوان لگن خانمها کوله بشیند. نکته دیگر اینکه آقایانی هم که دارای استخوان بندی ریزتری هستند می توانند این کوله ها را نیز در موقع خرید امتحان کنند شاید برای آنها مناسب تر باشد.

حجم کوله :
میزان حجم باری که درون یک کوله می توان قرار داد به دو واحد مختلف لیتر ویا اینچ مکعب بیان می شود. در واقع حجم دقیق یک کوله با واحد اینچ مکعب بیان می شود و به دلیل قابل فهم بودن آن برای همه به واحد لیتر نیز آنرا تبدیل کرده و بیان می کند و اینکه بعضی وقتها میشنویم حجم کوله مثلا 60 لیتری دقیقا 60 لیتر نیست به خاطر همین تبدیل است که ممکن است پس از تبدیل عددی مثل 59.83 شود و دقیقا 60 به ما ندهد ولی هیچ کجا حجم کوله به لیتر را به صورت اعشار بیان نمی کنند و در این مثال 60 اعلام میشه. در کل این نکته مهمی نیست و اختلاف بسیار جزیی و قابل چشم پوشی است. نکته بعدی اینه که برخی کوله ها به خصوص کوله های آمریکایی دارای سایز بندی small – medium – large در کوله هاشون باشند که بین این سایز بندی ها شاهد اختلاف یکی دو لیتر هستیم اما از اونجا که در ایران اکثر محصولات اروپایی کوهنوردی وجود داره ما با این مسایل کمتر مواجه میشیم.
حالا سوال اصلی که برای همه مون موقع خرید پیش میاد اینه که چه حجم کوله ای بخرم. اکثرا میدونیم که حجم مناسب به سه عامل بستگی داره : مدت زمان برنامه ، فصل اجرای برنامه و آخر هم حجم وسایل خود کوهنورد. باز هم همه میدونیم که کوله برنامه 1 روزه با 3 روزه فرق میکنه ، حجم وسایل در زمستان از سایر فصلها بیشتره و هرچه وسایلمون حرفه ای تر و کم حجم تر باشه به کوله کوچکتری نیاز داریم . با این حال یه راهنمای عمومی برای حجم مورد نیاز میتونه یه چیزی شبیه این باشه :

جدول انتخاب حجم کوله


وزن بار :
علاوه بر حجم باری که قرار است داخل کوله قرار بگیرد ، وزن بار هم مهم است. شاید تا به حال به این موضوع توجه نداشتیم اما این نکته نیز در انتخاب کوله پشتی ما موثر است . کوله پشتی هایی با حجم یکسان می توانند برای حمل وزنهای مختلفی از بار طراحی شده باشند . حداکثر وزنی را که برای حمل با کوله مناسب است برای کوله پشتی توسط شرکت سازنده اعلام میشود (حداقل در مورد شرکتهای معتبر). ممکن است وسایل دو کوهنورد دارای حجمهای یکسان ولی وزنهای مختلف باشد . به شکل زیر دقت کنید. این شکل را برای درک بهتر موضوع تهیه کردم. هر دو کوله دارای حجم یکسان حداکثر 70 لیتر هستند اما به اعدادی که به فارسی نوشتم دقت کنید (معادلهای سیستم متریک نوشته شده در کاتالوگ است):

تفاوت دو کوله با حجم یکسان

دوکوله که در تصویر مشاهده می کنید از آنجا که با SL مشخص شده برای خانمها طراحی شده و دارای گنجایش یکسان هستند اما یکی برای حمل حداکثر 27 کیلوگرم و دیگری برای حمل حداکثر بار 20 کیلوگرم طراحی شده است. این ویژگی باعث شده کوله اول سنگین تر با وزن دو و نیم کیلو و کوله دوم یک کیلو و هفتصد گرم باشد و همچنین کوله اول 16 دلار گرانتر از کوله دوم باشد. حداکثر وزن مشخص شده به این معنا نیست که مثلا اگر وزن بیشتری داخل کوله قرار دادیم کوله پاره شود و طاقت آنرا نداشته باشد بلکه به معنی اینست که دیگر کوهنورد آن احساس راحتی کوله پشتی را نخواهد داشت و کل سیستم کوله برای انتقال وزن به روی بدن به صورت صحیح جوابگو نخواهد بود. میبینید که این نکته میتواند در انتخاب کوله شما تاثیر گذارباشد. شما باید علاوه بر مقدار حجم وسایل ، وزن آنها را نیز محاسبه کنید یا تخمین بزنید تا کوله مناسب تری انتخاب کنید. در این مثال اگر حجم بار شما حداکثر از70 لیتر تجاوز نمی کند و وزن آن از حدود 20 کیلو فراتر نمی رود می توانید با انتخاب کوله دوم هم در پول خود صرفه جویی کنید (حدود 16 دلار) و هم به دلیل اینکه کوله سبک تری به برنامه میبرید (1.76 کیلو) بار کمتری در مجموع حمل کنید و بیشتر لذت ببرید. یک نکته دیگر که مشخص می شود اینکه اگر 2 کوله با مارکهای مختلف و وزنهای مختلف و حجم های یکسان دیدید ، کوله سبک تر دلیل بر تکنولوژی برتر کوله سبک تر نیست بلکه به احتمال زیاد کوله سبک تر برای وزن کمتری طراحی شده که باید اطلاعات کوله ها را دقیق تر مطالعه کنید.


نوع برنامه:
این موضوع هم مشخصه. شرکت های سازنده کوله پشتی برای فعالیتهای مختلف کوله پشتی های مختلفی طراحی و تولید می کنند مثل کوهنوردی ، کوهنوردی فنی یا آلپی ، طبیعت گردی و کمپینگ ، کوله های یک روزه . مثلا کوله های طبیعت گردی دارای جیبهای مختلفی اطراف کوله هستند و در برخی مدلها یک کوله کوچک به کوله متصل شده که میشه اونرو جدا کرد و وقتی اطراف کمپ میخواید گشت و گذار کنید همراه ببرید ، کوله های کوهنوردی برای حمل بار در ساعتهای طولانی مناسب بوده ، ظاهری کشیده تر دارند و جیبهای کمتری در اطراف دارند ، کوله های فنی و آلپی کشید ترین شکل رو دارند و گاها از جیب در اطراف اونها هم خبری نیست همچنین برای حمل وسایلی مانند چوب اسکی ، کرامپون ، تبرهای یخ دارای قسمتهای مختلف ویژه ای هستند. البته برخی کمپانی های معتبر دارای کول های اکسپدیشن هم هستند که مشخصات کوله های فنی رو دارند ، دارای وزن سبک تر و گنجایش بیشتر و در عین حال توان حمل وزنهای بسیار بالاتر را نیز دارند و به همین خاطر دارای قیمتهای بسیار بالایی هم هستند .


بخش دوم
تنظیم کوله پشتی روی بدن کوهنورد:

هدف از تنظیم کوله پشتی ، انتقال صحیح وزن بار کوله پشتی به بدن کوهنورد و به نحوی است که حدود 80 در صد و حتی بیشتر از وزن بار به روی پایین کمر و لگن منتقل شود و شانه های کوهنورد بیشتر در کنترل استقرار بار نقش داشته باشند، می باشد. قبل از خرید کوله پشتی باید به یک نکته دیگر هم دقت کنید ، چیزی که تا به حال من به شخصه ندیدم کسی به آن اهمیت بدهد و اتفاقا بسیار مهم نیز می باشد. هر کوله پشتی برای یک محدوده مشخص اندازه تنه کوهنورد مناسب می باشد. به شکل کاتالوگ دو کوله که در بالا آورده شده بود مجددا نگاه کنید ، برای هر دو کوله چیزی به عنوان Torso در قسمت ویژگیهای کوله (Specification) آمده است و محدوده ای را به اینچ مشخص کرده . مثلا برای کوله اول 13-20 اینچ ذکر شده یعنی بین 33 سانتیمتر تا حدود 51 سانتیمتر. این عدد اندازه ارتفاع تنه شماست به این نحو که مطابق شکل زیر از بالای باسن تا ابتدای گردن (جایی که شانه و گردن به هم میرسند) را اندازه گیری می کنیم. برای اطمینان بیشتر بهتر کس دیگری اینکار را برای شما بکند:

اندازه گیری تنه

حال در موقع خرید کوله پشتی باید کوله ای را بخرید که اندازه تنه شما در محدوده اندازه ذکر شده کوله پشتی باشد. چنانچه اندازه تنه شما در برای دو سایز مختلف کوله مناسب بود همیشه اندازه کوچکتر را انتخاب کنید. البته در ایران که اکثرا کوله های اروپایی به فروش می رسد هر کوله تنها در یک سایز ارایه می شود اما اکثر کوله های آمریکایی حداقل در سه سایز کوچک ، متوسط و بزرگ ارایه می شود و اینجاست که می توانید تفاوت تکنولوژی و دقت آمریکا را با اروپا بهتر ببینید! . به همین دلیل کاری که در ایران باید بکنیم این است که چنانچه اندازه تنه ما در محدوده کوله انتخابی نبود باید یا به سراغ نوع دیگر برویم یا مثلا چنانچه اندازه تنه کوهنورد کوچک تر از محدوده بود و کوهنور مرد بود به سراغ مدل خانمهای آن کوله برود. قبل از تنظیم کوله ، آنرا با وزنی بین 7 تا 10 کیلوگرم پر کنید.


اما مراحل تنظیم کوله به صورت مطابق شکل زیر چنین است :

تنظیم کوله و چیدن کوله


1- ابتدا تمامی بند شانه و کمربند کوله را شکل کنید . کوله روی دوش بیاندازید ، شانه ها را بالا بیاندازید تا کوله پشتی بالاتر قرار بگیرد ، حال کمربند کوله پشتی را روی استخوان لگن خود تنظیم کنید مطابق شکل . کمر بند کوله سفت ببندید.
2- بند شانه را با کشیدن رو به پایین مطابق شکل سفت ببندید تا کوله به شما نزدیک شود.
3- در پشت کوله پشتی به جایی که بندهای شانه به کوله پشتی متصل می شوند توجه کنید. این قسمت باید در قسمت صاف بین دو کتف کمر شما قرار بگیرد مطابق شکل. چنانچه محل آن درست نیست و این قسمت برای کوله پشتی شما قابل تنظیم است باید کوله پشتی را در آورید و مطابق شکل محل آنرا در کوله پشتی خود تغییر دهید. این قسمت تنها برای کوله پشتی هایی عموما با حجم 50 لیتر به بالا قابل تنظیم است و برای کوله های سبک تر نیازی به این تنظیم ندارند و معمولا قابل تنظیم نیز نیستند :

تنظیم بند شانه

4- در کوله های بزرگ ، بندی به نام بند کوله کشی وجود دارد. در تصویر ما نیز این بند وجود دارد و همانطور که می بینید این بند از بالای کوله با یک زاویه 45 درجه روی شانه کوهنورد آمده. در زمان کوله کشی و سنگین بودن کوله می توان با کشیدن این دو بند ، کوله پشتی را به بدن نزدیک تر نگاه داشت و به بدن در تحمل وزن کوله کمک کرد. این بند در کوله های کوچک وجود ندارد چون نیازی هم ندارند. در کوله های کوچک تر بندی که در ابتدای بند شانه ها و کمی عقب تر از شانه کوهنورد قرار دارد را با بند کوله کشی اشتباه نگیرید و در حین حرکت آنرا نکشید بلکه این بند را تا انتها سفت کنید تا کوله کمترین فاصله را تا بدن شما داشته باشد.


5- آخرین قسمت بستن بند سینه کوله پشتی است. توجه کنید این بند باید مقداری محکم باشد اما نباید موجب سختی تنفس و اختلال در آن باشد. به میزان مناسب آنرا سفت کنید تا شانه های شما بر اثر وزن کوله به عقب متمایل نشوند و در وضعیت طبیعی در طول بارکشی بمانند.

در نهایت بعد از انجام این تنظیمات مطابق شکل آیا می توانید یکی از زانوهای خود را 90 درجه خم کنید؟ در این حالت کمربند کوله شما باید در راستای بالای ران شما و مماس با آن ، مطابق شکل قرار بگیرد:

آزمایش تنظیم صحیح کمربند کوله


نحوه چیدن وسایل داخل کوله نیز مطابق شکل مشخص شده است. همانطور که در شکل می بینید سنگین ترین قسمت باید نزدیک ترین محل کوله به کمر باشد.

نکته آخر اینکه مجموع وزنی که یک فرد مجاز به حمل آن است برای افراد با تناسب اندام حداکثر یک سوم وزن شخص و برای افراد عادی حداکثر یک چهارم وزن فرد می باشد.


امیدوارم مطلب مفیدی بوده باشه.

منابع :وب سایت شرکت های تولید کننده کوله پشتی Dueter , NorthFace , Gregory و سایت .sierratradingpost.com

نوشته شده در تاريخ دوشنبه هجدهم اردیبهشت 1391 توسط عباس |
 
 

مقدمه:

همان مطلبی که بارها به شیوه های گوناگون شنیده اید یا مطالعه کرده اید. پوشاک در کوهنوردی در حال حاضر یک صنعت تخصصی ، یک بازار پر رونق اقتصادی و یک ضرورت غیر قابل انکار در کوهنوردی به خصوص در برنامه های زمستانی و ارتفاعات بلند است.

بررسی :

استفاده از پوشاک کوهنوردی برای رسیدن به ایده آلهای زبر است:

خشک ، گرم ، راحت و سالم ماندن با لباسهایی کم حجم تر و سبک تر تا جای ممکن در طول اجرای برنامه کوهنوردی و به طبع هر چه پوشاکی که انتخاب می کنیم دقیق تر و تخصصی تر باشد به این اهداف بیشتر نزدیک خواهیم شد و البته هزینه های گزاف تری نیز باید پرداخت کنیم.

دسته بندی سنتی پوشاک کوهنوردی:

اکثر کوهنوردان با واژه هایی چون لایه اول یا بیس (base layer) ، لایه میانی (middle layer) و لایه بیرونی ، گورتکس (outer layer , out shell) آشنایی دارند . این تقسیم بندی چندین سال است که در تقسیم بندی پوشاک کوهنوردی به 3 طبقه جدا استفاده می شود. هرکدام از لایه ها وظیفه تامین دسته به خصوصی از اهداف استفاده از لباس کوهنوردی را بر عهده دارند که بدین شکل است : لایه اول برای خشک و تمیز نگاه داشتن بدن در طول فعالیت ، لایه دوم برای حفظ گرما و تامین دمای مناسب بدن چه در طول فعالیت و چه به هنگام استراحت در کمپ یا توقف ها ، لایه سوم و بیرونی جهت محافظت از باد ، باران و برف .

لایه اول :

این پوشاک شامل پیراهن ، شلوار ، دستکش ، کلاه و حتی جوراب می شود. پوشاک این گروه در تماس مستقیم با بدن و پوست بوده و وظیفه انتقال رطوبت بدن ناشی از تعرق از پوست به بیرون لباس ( و لایه های بعدی) را بر عهده دارند تا بدن ما تا جای ممکن خشک بماند. در مدلهای فنی و گران قیمت تر خاصیت ضد باکتری و میکروبی نیز به این لباسهای اضافه شده تا از بروز بیماری به خصوص بیماری های پوستی جلوگیری کند زیرا که ممکن است در یک برنامه صعود به ارتفاعات بلند در مدت زمان طولانی امکان استحمام برای کوهنورد وجود نداشته باشد. نکته اصلی پوشاک لایه جذب بودن یا همان استرچ بودن آنهاست. حتما هر پوشاکی از کلاه تا دستکش برای این لایه انتخاب می کنید باید جذب بدن شما باشد مانند لباس غواصی تا به شما آزادی عمل و راحتی در کار را بدهد و با تماس نزدیک تر با سطح پوست سریع تر رطوبت بدن شما را گرفته و شما را خشک نگه دارد. اگر دقت کرده باشید اکثر لباسهای لایه اول کوهنوردی به رنگ مشکی یا رنگی تیره است. دلیل آن این است که هر چه رنگ لباس تیره تر باشد خاصیت محافظت از اشعه ماورای بنفش آن همان SPF بیشتر می شود و بدن شما بیشتر محافظت خواهد شد به طوری که رنگ مشکی 5 برابر رنگ سفید این خاصیت را دارا است. اگرچه معمولا روی این لایه ما از لایه های دوم ویا سوم نیز استفاده می کنیم اما بسیار پیش می آید حتی در یک برنامه زمستانی به دلیل تابش مستقیم آفتاب روی سطوح پر برف و درخشان در یک هوای صاف و بدون باد با اندکی فعالیت روز گرم و پر حرارتی را تجربه می کنیم و تنها چیزی که بر تن داریم لایه های اول است و در این حالت از آسمان توسط خورشید و از زمین توسط انعکاس اشعه توسط برفها در معرض آسیبهای شدید اشعه ماورای بنفش هستیم به خصوص که در ارتفاعات شدت این اشعه نیز به خاطر غلظت کمتر هوا بیشتر است و اینجاست که رنگ مشکی و خاصیت ضد اشعه بودن لباس ارزش خود را به خوبی نشان می دهد.

یکی از مهمترین پوشاکی که به نظر من در کوهنوردی زیاد جدی گرفته نمی شود ولی بسیار بسیار حیاتی است استفاده از دستکش لایه اول در برنامه های زمستانی است. بارها شده که می بینیم کوهنوردان دستکشهای گرانقیمت و ضخیم کوهنوردی خریداری می کنند ولی در زیر آن دستکش جذب لایه اول استفاده نکرده اند و همین افراد در حین برنامه به دلیل اینکه برای برخی کارهای ریز و ظریف نمی توانند با دستکش ضخیم خود کار را انجام دهند یا از انجام آن کار که ممکن است ضروری باشد یا ارزشمند صرف نظر می کنند و یا با در آوردن دستکش و در معرض سرما زدگی قرار دادن دست با ریسکی بالا کار را انجام می دهند در حالیکه اگر در زیر دستکش ضخیم و گرم خود از یک جفت دستکش لایه اول جذب نیز استفاده کنند می توانند با خیالی آسوده و بدون نگرانی از سرمازدگی دست ، دستکش ضخیم را در آورده و کار چند دقیقه ای خود را بدون استرس و تحمل سرما به دقت انجام دهند. کارهایی مثل در آوردن خوراکی و آب از جیب یا کوله پشتی ، مرتب کردن وسیله ای که به کوله پشتی بسته ایم ، برپایی یا جمع کردن چادر ، بستن یا محکم کردن بند کفش و یا کرامپون ، عکاسی و فیلمبرداری از صحنه ها و زیبایی های مسیر به خصوص بر روی قله .

از موارد مهم دیگر استفاده از کلاه ضد طوفان از نوع لایه اول است . استفاده از کلاههای ضد طوفان که حالت جذب ندارند باعث می شوند که کوهنورد احساس راحتی به هنگام استفاده از آنرا نداشته باشد و به خصوص در شرایط طوفان و باد با حرکت و ایجاد ضربه روی صورت کوهنورد ایجاد ناراحتی و استرس کند . کلاه ضد طوفان ذاتا پوشاک راحت و دلخواهی نیست پس حداقل راحت ترین نوع آنرا که از نوع لایه اول و جذب است انتخاب کنید تا زجر کمتری بکشید به خصوص اینکه اصولا این وسیله را در شرایط سخت استفاده می کنیم. از آنجا که لباس بیرونی ما دارای کلاه هستند جهت جلوگیری از نفوذ باد و باران و افزیش گرما از آنها کمک می گیریم .

پیراهن و شلوار لایه اول در دو مدل زمستانی و تابستانی تولید می شوند . در نوع تابستانی که فوق العاده سبک است خاصیت گرمایی در نظر گرفته نشده بلکه تبادل هوا بیرون و داخل لباس نیز در نظر گرفته شده تا بدن خنک بماند و در یک فعالیت گرم تابستانی فرد گرما زده نشود. پیراهن و شلوار لایه اول زمستانی از نوع پشم مصنوعی بوده که بدن را در حین فعالیت گرم نگه می دارند و تا حدودی نیز در مقابل نفوذ باد نیز مقاوم هستند و سنگین تر نیز می باشند . معمولا کارخانه های تولید کننده در توضیحات این لباسها نوع لایه اول را به لحاظ تابستانی بودن یا زمستانی بودن مشخص می کنند اما آنچیز که برای لایه اول زمستانی شناخته شده و معتبر است تولیدات کارخانه پلارتک (Polartec) است که کارخانه های زیادی از محصولات این شرکت در تولیدات خود استفاده می کنند. می توانید لایه اول تابستانی را فراموش کنید و با لباسهای ساده تر برنامه های ارتفاعات تا 4000 متری و یکی دو روزه خود را در فصل گرم انجام دهید اما حداقل استفاده از دستکش و پیراهن لایه اول را در برنامه زمستانی رعایت کنید زیراکه معمولا بیشترین آسیب در زمستان از این دو ناحیه است در بحث مربوط به سرمازدگی به خاطر در معرض مسقتیم باد و سرما قرار داشتن دستها یا به جهت خیس بودن پیراهن.

لایه میانی:

این پوشاک را بر روی پوشاک لایه اول می پوشند و هدف گرم نگه داشتن بدن است از این رو به آن لایه گرمایی (insulation) نیز می گویند. لایه میانی ممکن است یک یا چند لباس از جنس پشم مصنوعی مثل تولیدات کارخانه Polartec باشد یا پوشاکی از جنس الیاف مصنوعی و یا پر . پوشاک گرمایی از جنس پشم مصنوعی برای گرم نگه داشتن بدن حین فعالیت در یک روز بسیار سرد یا یک فعالیت بسیار سبک است . به این معنا که گرم نگه داشتن بدن شما منوط به انجام فعالیت است آنگاه این لباس گرما را کمتر از دست داده و شما احساس تعادل می کنید اما اگر برای دقایقی متوقف شوید رفته رفته احساس سرما به شما باز می گردد. از این رو به این پوشاک لایه فعال یا Active layer می گویند یعنی پوشاک در زمان فعالیت. اما از پوشاک جنس الیاف یا پر جهت حفظ دما و گرم نگه داشتن بدن زمانی که فعالیتی ندارید استفاده می شود مثل توقف های طولانی تر ، داخل چادر و استراحت. در واقع عمدتا هرجا پوشاک به عنوان لایه میانی یا Middle layer دسته بندی شد منظور همان Active Layer است و هرجا پوشاک به عنوان Insulation عنوان شد منظور پوشاک پر یا الیاف است . پس این نکته را در نظر داشته باشید اگر چند دست هم پوشاک میانی پشم مصنوعی بپوشید و در یک شب زمستان داخل چادر بروید پس از مدتی حتما با احساس سرمای زیاد مجبور به تحرک می شوید تا خود را گرم کنید و در برنامه های زمستانی برای مواقع اضطراری هم که شده حتما باید در برنامه ای یک روزه نیز حداقل کت پر یا الیاف همراه داشته باشید .

اگر قصد شب مانی در یک برنامه زمستانی را دارید کلید استراحت راحت در چادر به لحاظ پوشاک استفاده از کت پر و جوراب پر است به خصوص هنگام خواب بهترین پوش کفش دوپوش نیز راحتی و گرمای یک جفت جوراب پر را به شما نمی دهد.

لایه بیرونی :

این لایه در ایران عمدتا با نام گرتکس شناخته می شود که نام یک کمپانی تولید پارچه است . درست مثل لایه اول زمستانی و لایه میانی که با نام پلار در ایران شناخته شده و منظور پوشاک از جنس پشم مصنوعی است. این لایه آخرین لباسی است که می پوشیم و پوشاک در معرض فضای آزاد قرار می گیرد. بنابراین این پوشاک ضد باد و ضد آب است و رطوبت یا همان بخار آبی که از لایه اول به میانی و سپس به آن رسیده را نیز به بیرون باید بتواند انتقال دهد تا چرخه خشک ماندن بدن با چرخه خشک ماندن لباسها کامل شود. به عمل انتقال بخار آب از لباس به بیرون اصطلاحا تنفس می گویند. گتر کوهنوردی پوشاکی است که فقط در این لایه وجود دارد.گتر ، شلوار و کاپشن این لایه از پوشاک واجب برنامه های زمستانی حتی یک روزه است. شلوار و کاپشن این لایه در انواع یک لایه ، دولایه و سه لایه تولید می شود که سبک تر وخنک تر تا گرم تر و سنگین تر و البته گرانتر می باشد. بسته به نوع برنامه و سایر پوشاک لایه اول و دوم اینکه از چند لایه آن استفاده کنید را باید متوجه شوید. این لایه خود با دو دسته بندی جداگانه معرفی میشوند یکی لایه نرم Soft shell و یکی لایه سخت Hard shell.

لایه نرم پوشاکی از جنس پشم مصنوعی اما بسیار مقاوم در برابر باد و رطوبت است و در مقابل Hard Shell پوشاکی از جنس نوعی پلاستیک است که به پارچه چسبانده یا اصطلاحا لمینیت شده که قابلیت تنفس بالایی دارد و صد در صد ضد باد و آب است. معایب و مزایای هرکدام چیست؟ نوع نرم خاصیت گرمایی بالایی دارد و می تواند کار لایه میانی را هم انجام دهد یعنی می توانید لایه میانی را حذف کنید و با دو لایه یکی لایه اول و بر روی آن لایه نرم بیرونی یک برنامه در هوای سرد انجام دهید و از سبکی ، گرمی و تنفس بالای پوشاک خود لذت ببرید. اما این پوشاک ضد آب و باد نیست بلکه مقاوم در برابر باد و آب است یعنی اینکه به راحتی خیس نمی شوند و آب جذب نمی کنند و درصد بالایی از نفوذ باد نیز جلوگیری می کنند پس در هوایی بدون بارندگی یا با بارش خفیف مناسب هستند . بنابر این مزایای آنها تنفس بالاتر نبست به نوع سخت ، آزادی عمل و راحتی بیشتر در تن کوهنورد ، گرمای بیشتر و امکان حذف لایه میانی است و عیب آن این است که برای شرایط بسیار سخت به لحاظ بارندگی یا فعالیت طولانی مدت در بارش مناسب نیست . اما نکته ای که وجود دارد این است که عمدتا ما تنها در شرایطی اقدام به صعود می کنیم که مناسب استفاده از نوع نرم است مگر در صعودهای ارتفاعات بسیار بلند و یا گیرافتادن در شرایطی پیش بینی نشده. دقت کنید اگر از نوع نرم میخواهید استفاده کنید حتما از نوع کلاه دار بوده و کلاه آن نیز از نوع جنس خود لباس باشد و از جنس متفاوت و نازک نباشد و الا چیزی که خریداری کرده اید بیشتر به لایه میانی شباهت دارد تا استفاده به عنوان لایه بیرونی.

چند نکته :

برای دستکش یکی از بهترین ترکیبها استفاده از دستکش جذب لایه اول ، یک جفت دستکش گرم پنج انگشتی به عنوان لایه میانی و یک جفت روکش دستکش ضد آب و باد تنفسی سبک 2 انگشتی به عنوان لایه بیرونی است که نسبت به سختی شرایط می توانید از آنها استفاده کنید.

لباسهای خیس خود را در چادر ابتدا در چادر آویزان کنید و موقع خواب به داخل کیسه خواب ببرید تا فردا صبح برای ادامه کار در برنامه زمستانی لباسهایتان خشک و قابل استفاده باشند. به جورابها و خشک کردن آنها اهمیت دهید و اگر احساس می کنید ممکن است تا فردا صبح نیز داخل کیسه خواب خشک نشوند آنها را موقع خواب زیر پیراهن خود و روی شکمتان بگذارید تا خشک شوند.

لباسهای بیرونی و گترهای خود را قبل از آمدن داخل چادر در برنامه های زمستانی ابتدا با برس یا فرچه کوچکی که همراه خود می برید از برف پاک کنید و سپس داخل چادر بروید تا برفهای روی لباسهایتان کل وسایل چادر را خیس نکند و خود لباسها نیز سریع تر خشک شوند.

لباسها اکثرا از الیاف مصنوعی و قابل اشتعال تهیه شده اند. از قرار دادن آنها نزدیک شعله آتش برای خشک کردن جدا بپرهیزید که بسیار خطرناک است همچنین در تماس با اشیاع داغ نیز آسیب پذیر هستند.

هرگز لباسهای کوهنوردی خود را اتو نکنید ، با آب داغ و مواد شوینده قوی شستشو نکنید. از آب ولرم و شوینده های ملایم مانند صابون ها برای این منظور استفاده نمایید و برای خشک کردن آنها نیز لباسها را در سایه قرار دهید تا به آرامی خشک شوند و در مقابل آفتاب آنها را پهن نکنید.

هنگام فعالیت با لباسهای کوهنوردی از آنجا که از تنفس بالایی برخوردارند بدن شما کمتر خیس شده و شما تعرق بدنتان را کمتر متوجه می شوید لذا چنانچه بیش از حد نیاز لباس به تن داشته باشید با تعرق شدید در حال از دست دادن آب با ارزش از بدن هستید بدون آنکه شاید احساس کنید. از طرفی پس از توقف برای استراحت چنانچه لباس ضد بادی به تن ندارید اولین کار پوشیدن آن است تا باد به بدن مرطوب شما نخورده و سرما شما را فرا نگیرد چراکه بدن شما برای گرم کردن مجدد بدن و جبران آن باید کالریهای با ارزشی را که برای صعود پس انداز کرده اید را برای گرم کردن شما به هنگام توقف و استراحتهای بین راه مصرف کند.پس کم کردن و اضافه کردن به موقع لباس ها در حین صعود یکی از مهارتهای کوهنوردی است که علارغم بی میلی و بی حوصلگی در هنگام صعود به این کار باید آنرا تمرین کنید و برای خود عادی سازید.

اگر پیراهن لایه اول یا میانی انتخاب کرده اید که دارای کلاه است اما این کلاه لباس را گرانتر کرده به نظر من ارزشش را دارد که این هزینه را بپردازید و در برنامه همواره کلاهی در دسترس برای استفاده سریع داشته باشید.

نوشته شده در تاريخ دوشنبه هجدهم اردیبهشت 1391 توسط عباس |
نویسنده : توحید نوروزی - ساعت ٥:۱٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸٧/٩/۱٢


مقدمه:
به نظر من کیفیت اجرای یک برنامه کوهنوردی به 4 عامل اصلی مربوط می شود:

آمادگی جسمانی ، تجهیزات ، مهارت و تغذیه.

شاید بسیاری عوامل دیگر را نیز بتوان در کنار آنها قرار داد اما چیزی که در این 4 عامل برجسته است دو خصوصیت ویژه آنهاست. اول اینکه این 4 عامل نقش بسیار بزرگ و غیر قابل انکاری دارند و دوم اینکه تمامی آنها مواردی هستند که خود کوهنورد مسئول آن است و در هر برنامه ای باید بتواند آنها را به بهترین شکل فراهم کند. در این مطلب به چهارمین عامل نگاهی می کنیم با ذکر این نکته که هر 4 عامل به نظر خود من دارای اولیت های یکسانی هستند و ترتیبی به لحاظ اهمیت برای آنها قایل نیستم.


تقسیم بندی تغذیه:
تقریبا این اتفاق نظر بین همه ورزشکاران وجود دارد که تغذیه جهت اجرای یک برنامه کوهنوردی (و شاید هر ورزش دیگری) شامل سه مرحله است: تغذیه قبل از برنامه ، تعذیه در زمان اجرای برنامه و تغذیه پس از اجرای برنامه(جهت باز یابی توان جسمانی). در مورد سومین مرحله قبلا در وبلاگ چال مقاله نوشتم که می توانید به آن مراجعه کنید.
اما مراحل اول و دوم تغذیه موضوع صحبت ما در این مقاله است.در این مقاله که با مطالعه در مطالب گوناگون و شرکت در دوره های آموزشی مختلف تهیه کرده ام سعی بر این است تا اصل سادگی ، کاربردی بودن و اختصاصی سازی برای کوهنوردان ایرانی را رعایت کنم، به این موضوع می پردازیم.


تغذیه قبل از اجرای برنامه و بارگیری بدن:
نه اشتباه نکنید! ، منظورم صبحانه ای که قبل از شروع برنامه صرف می کنید نیست. هدف از این مرحله تامین دو نیاز بدن قبل از انجام یک فعالیت ورزشی استقامتی است (مانند کوهنوردی و حتی یک برنامه یک روزه و با دید سرعتی): اول تامین ویتامین ها ، املاح و مواد معدنی مورد نیاز بدن و دوم ذخیره سازی مواد غذایی در بدن (اصطلاحا به آن بارگیری یا سوخت گیری بدن هم می گویند) به منظور استفاده از آنها در طول مدت زمان اجرای برنامه می باشد. این مواد غذایی شامل آب و مواد دارای انرژی یا کالریک می باشد. تامین ویتامین ها و املاح معدنی و همچنین نوشیدن مایعات جهت آبیاری بدن کاری است که در همان وعده صبحانه قبل از برنامه می توانید انجام دهید (1 تا 2 ساعت قبل از اجرای برنامه). نوشیدن آب به مقدار حداقل نیم لیتر توصیه میشود. اما در مورد بارگیری و ذخیره سازی انرژی در بدن کاری است که باید از 48 ساعت قبل از اجرای برنامه شروع کنید. در این بازه زمانی با مصرف متناوب مواد غذایی حاوی انرژی (چربی ، پروتئین و کربوهیدرات) ،انرژی را در بافتهای ماهیچه ای و کبد به صورت ترکیبی به نام گلیکوژن ذخیره می کنید. نگران نباشید قصد پیچیده کردن ماجرا را نداریم اما بد نیست نگاهی به تقسیم بندی مواد غذایی انرژی زا و چگونگی استفاده آن توسط بدن بیاندازیم. مواد انرژی زا شامل 3 دسته اصلی هستند:

  1. چربی: این گروه خود شامل دو گروه چربی های گیاهی و حیوانی میشود. حیوانی مانند کره و چربیهای بافتهای حیوانی و گیاهی مانند دانه های روغنی چون زیتون ، تخمه ها ، پسته ، گردو ، بادام زمینی ، بادام و از این قبیل.
  2. پرو تئین : گیاهی مانند سویا و قارچ و حیوانی مانند گوشت حیوانات و تخم مرغ .
  3. کربوهیدرات : مانند غلات و حبوبات ، سیب زمینی ، مواد قندی مانند شکر ، خرما ، عسل ، میوه ها .

میزان انرژی این سه گروه باهم یکسان نیست به طوری که هر 1 گرم چربی و پروتئین حاوی 9 کیلو کالری است و هر 1 گرم کربوهیدرات 4 کیلو کالری دارد. خوب شاید الان به یک نتیجه گیری عجولانه دست زده باشد که: چربی و پروتئین منابع انرژی برتر!. باید بگویم نه اینطور نیست . تحقیقات انجام شده بیان گر این است که حدود 50 درصد انرژی کسب شده افراد در زندگی روزمره از کربوهیدارت است و این عدد در ارتفاعات بالا برای کوهنوردان 70 درصد است. به زندگی روزمره خودمان هم اگر نگاه کنیم متوجه می شویم که غالب غذای ما یا بر پایه نان است یا برنج که هردو کربوهیدرات هستند پس این اعداد چیز عجیبی نیستند. علت چیست؟ حتما میدانید جهت تبدیل ماده غذایی که ما میخوریم به انرژی قابل استفاده برای بدن باید فرایندی در دستگاه گوارشی ما انجام شود. این فرایند زمان بر و هزینه بر است و برای 3 گروه غذایی یکسان نیست. چربی و پروتئین به اصطلاح خودمان دیر هضم هستند و مدت زمان زیادی طول می کشد تا در دستگاه گوارش ما تبدیل به انرژی شوند و در این مدت قالب توانایی بدن صرف دستگاه گوارش می شود و در این مدت فعالیت برای ما سخت میشود (به اصطلاح خودمان بعد از خوردن غذاهایی مثل کله پاچه یا چلو کباب سنگین و خواب آلود می شویم و تا مدت زمان زیادی احساس گرسنگی نمی کنیم) از طرفی بعد از خوردن غذاهایی مثل ماکارونی یا غذاهای برنجی یا نانی احساس سبکی و نشاط بیشتری داریم هرچند در مدت زمان کمتری مجددا احساس گرسنگی کنیم. خوب با این مثل می توانید هم متوجه انرژی بیشتر مواد چربی و پروتئینی شوید و هم به سبک بودن و هضم سریع مواد کربوهیدراتی پی ببرید. فرمول تغذیه به انرژی بدین صورت است :

غذا + اکسیژن + آب = آب + گازکربنیک + انرژی


غذایی که میخوریم برای تبدیل به انرژی در فرایند هضم به آب و اکسیژن نیاز دارد (هرچند در طی این فرایند آب نیز تولید می شود) و آب و اکسیژن دقیقا مواردی هستند که برای کوهنوردان از حدود ارتفاع 4000 متر به بالا مسله می شود و کوهنورد با کمبود هر دوی آنها مواجه می شود که بعدا به آن خواهیم پرداخت. کربوهیدرات نسبت به چربی و پروتئین به کمترین آب و اکسیژن جهت تبدیل به انرژی در فرایند هضم نیاز دارد.
در تغذیه قبل از اجرای برنامه توصیه می شود از وعده های غذایی دارای کربوهیدرات فراوان استفاده شود مثل فراورده های ماکارونی و سیب زمینی . با این کار ما در عضله ها و کبد خود مشغول ذخیره سازی گلیکوژن می شویم. این ماده منبع اصلی انرژی ما در کوتاه مدت است و در زمان اجرای برنامه به سرعت تبدیل به انرژی شده و در اختیار عضلات ما قرار می گیرد. گلیکوژن برای افراد عادی حداکثربرای فعالیتی 3 ساعته (حدود 320 گرم گلیکوژن) قابل ذخیره سازی در بدن است و این مقدار برای ورزشکاران رشته های استقامت (کوهنوردان ، دودنده های استقامت ، دوچرخه سواران) تا 2 برابر قابل افزایش است. در واقع گلیکوژن نوعی کربوهیدارت آماده تبدیل شدن سریع به انرژی است ، سوختی پاک که تولید اسید لاکتیک نمی کند و راندمان بالایی دارد. فرایند ذخیره سازی این ماده در بدن بسته به شرایط جسمی ممکن است تا 48 ساعت به طول بیانجامد پس بهتر است در این بازه زمانی قبل از اجرای برنامه به ذخیره سازی آن بپردازیم تا با حداکثر ذخیره گلیکوژن در بدن برنامه کوهنوردی خود را شروع کنیم.
پس از اینکه این ماده در بدن به اتمام برسد بدن به سراغ ذخیره های چربی بدن می رود و از آنجا که چربی در بدن ناقص می سوزد و نیاز به اکسیژن زیادی برای تبدیل شدن به انرژی دارد هم باعث افزایش و شدت تنفس ما میشود(به نفس نفس زدنهایتان دقت کرده اید؟) و هم باعث تولید اسید لاکتیک و خستگی عضلانی می شود (به ناتوانی بدنتان در حرکت چطور؟) و شما را رفته رفته به توقف کامل نزدیک می کند . البته این طور نیست که در صورت داشتن ذخیره گلیکوژن ، بدن حتما از آن استفاده کند بلکه در فعالیت با شدت کم بدن بیشتر چربی می سوزاند در فعالیت های استقامتی از ترکیب چربی و گلیکوژن و در فعالیت شدید تنها از گلیکوژن استفاده می کند. بدین ترتیب در یک برنامه کوهنوردی که از شیبی به اتفاق دوستتان مشغول صعود هستید ممکن است چون شما دارای آمادگی جسمانی خوبی هستید حرکت در این شیب برای شما فعالیتی بیشتر استفامتی باشد و با مشارکت نصف گلیکوژن هایتان در مصرف انرژی کمتر از آنها استفاده کنید و آنها را دیر تر از دست بدهید و دوست شما بر عکس مشغول فعالیتی بیشتر از نوع شدید باشد و با مصرف بیشتر گلیکوژن سریع تر آنها را از دست بدهد و در طول مسیر در حالی که شما سرحال هستید او از شما مرتب درخواست توقف و استراحت نماید.
در تغذیه قبل از برنامه دقت کنید از سبزیجات و میوه ها وطیف متنوعی از غذاها استفاده کنید تا کمبودی بابت ویتامین ها و املاح معدنی نداشته باشید هرچند یک راه حل برای جبران آنها چنانچه قادر به این کار نیستید استفاده از مکمل های غذایی و قرصهای ویتامین است که به هر حال با مواد طبیعی قابل مقایسه نیست اما قابل استفاده است. ویتامین ها و املاح معدنی به طور کل در اعمال حیاتی بدن و تعادل آن نقش اساسی و ضروری دارند.هدف از تغذیه قبل از برنامه تامین تمامی نیازهای بدن و ذخیره انرژی به صورت گلیکوژن است.غذاهای چرب و پروتئینی را سعی کنید با فاصله زمانی بیشتری نسبت به زمان اجرای برنامه مصرف کنید هرچند مصرف موادی چون گوشت سفید و ماهی به نظر بسیاری سریع هضم بوده و مشکلی ایجاد نمی کند وحتی به عنوان تغذیه در حین اجرای برنامه نیز میتوانند استفاده شوند .

تغذیه حین اجرای بدن:
این سوال یکی از دغدغه های شما می تواند باشد. جواب هم ساده است و هم پیچیده. نمی توان یک لیست غذایی آماده کرد و آنرا در تمامی برنامه ها برای تمامی افراد اجرا کرد اما قواعدی وجود دارد که اگر در این چهارچوب حرکت کنیم به نتایج مطلوبی می رسیم. این قواعد چیست ؟
هدف از تغذیه در زمان اجرای برنامه کوهنوردی تامین نیازهای بدن برای انجام اعمال حیاتی و کسب انرژی جهت حرکت و تنظیم دمای بدن است. از طرفی مواد غذایی که کوهنورد در کوله پشتی قرار میدهد باید کم حجم ، سبک و مقاوم در برابر فساد باشد. علاوه بر این موارد باید غذا مورد علاقه کوهنورد باشد. قانونی در کوهنوردی وجود دارد که می گوید اگر غذایی را در شهر با اکراه و بی میلی مصرف می کنید در ارتفاعات اصلا آنرا نمی توانید مصرف کنید. بنابر این از حمل غذاهایی که علاقه چندانی به آنها ندارید اما به توصیه کسی یا به دلیل سبکی و انرژی بالا انتخاب کرده اید خودداری کنید. همچنین اگر غذا و خوراکی جدیدی را انتخاب کرده اید که تا به حال آنرا امتحان نکرده اید حتما آنرا قبل از برنامه مصرف کنید و اطمینان پیدا کنید که آنرا دوست دارید.
نکته دیگه انتخاب وعده های غذایی ای است که غالب کربوهیدرات دارند . همانطور که شاید متوجه شده اید این قاعده ای برای تمامی مراحل تغذیه شامل قبل از برنامه ، حین برنامه و پس از برنامه برای بازیابی توان جسمی یکسان است . مانند همیشه ماکارونی ، سیب زمینی آب پز، خلال سیب زمینی کم نمک ، پوره سیب زمینی، برنج ، نان ، فرنی ، حلوا ، کنسرو ذرت ، لوبیا و سوپها انتخابهای خوبی برای وعده های غذایی هستند که کربوهیدرات می باشند. بر اساس شرایط گوناگون و مدت زمان برنامه می توانید لیستهای مختلف غذایی برای خودتان ارایه دهید. نگاهی به وعده های غذایی کنیم.


صبحانه:
صبحانه مهم ترین وعده غذایی کوهنورد است این به خاطر سر صداهای روزنامه ها و رسانه ها در مورد اهمیت صبحانه نیست بلکه یک واقعیت در کوهنوردی است.اگر کمی دقت کنید جدا از ظرفیت بدن ما برای دریافت مواد غذایی در صبح از وجه کوهنوردی وعده صبحانه دارای امتیازات و ویژگیهای خاصی نیز هست:
1- تنها وعده ای است که شما می توانید با حوصله و بدون خستگی ناشی از اجرای برنامه یک تغذیه کامل و مفصل داشته باشید! معمولا وقتی برای ناهار نیست و شام هم با خستگی یک روز صعود همراه است.
2- صبحانه مفصل و صحیح شما را برای یک روز کامل کوهنوردی می تواند آماده می کند در حالی که وعده ناهار اگر هم برگزار شود چون در اواسط برنامه هستید نمی تواند مفصل باشد و با شکم پر به صعود ادامه داد و وعده شام شما را برای صعود روز بعد یاری می کند و در برنامه های یک روزه عملا جزو مرحله تغذیه پس از اجرای برنامه و بازیابی توان جسمی محسوب شده و اگر هم وعده شام را باخود برده باشید نه تنها در صعود یک روزه تاثیر مثبتی در خود صعود نداشته بلکه بار اضافه ای بوده که در برنامه یک روزه حمل کرده اید !
3- باید در کوهنوردی منتظر هر حادثه ای بود . ممکن است در ادامه روز با اتفاقاتی روبرو شوید که بیش تر از 24 ساعت اجازه تغذیه مجدد به شما ندهد و صبحانه ای که در ابتدا صرف کرده اید تنها منبع انرژی شما در مواجه با پیشامدهای غیر منتظره باشد.


قاعده معروف در زندگی شهری می گوید : مثل پادشاه صبحانه بخورید ، مثل یک ملکه ناهار را برگذار کنید و مانند فقرا شام صرف کنید. اما قاعده در کوهنوردی خیلی ساده تر است : تا می توانید از هر چیزی که دوست دارید و هر زمان که فرصت داشتید بخورید !
برای صبحانه حتما از مایعات به مقدار فراوان استفاده کنید چای و نسکافه به خصوص در صبح سرد زمستان انتخابهایی ایده آل است و آب میوه برای تابستانهای گرم. شخصا برای صبح های زمستان در چادر فرنی داغ رو خیلی دوست دارم اگر تهیه اون رو بلد نیستید حتما کسی هست که اینکار رو بتونید ازش یاد بگیرید. فرنی همراه با دارچین ، گلاب و شکر و اگر یکم دست از خساست برداری خلال بادام ، پسته و تکه های گردو هم بریزید (شرم بر تو!) . فرنی رو با شیر درست کنید اگه امکان بردن شیر استرلیزه ندارید می توانید پودر شیر (شیر خشک) ببرید و اگه هنوزم نمی خوای دست از خساستت برداری با آب جوش هم جواب میده (لعنت به تو!)
فرنی درست کردن رو حتما یکی دو بار تو خونه تمرین کن تا خوب ملکه ذهنت بشه. یه صبح سرد زمستون وقتی به سختی خودت رو راضی کردی از کیسه خواب گرمت بیای بیرون و صبحونه درست کنی مطمنا زمان خوبی برای یک تجربه آشپزی نیست!
فرنی رو میتونی تو خونه هم درست کنی وسرد شده اون را برای صبحانه برنامه های یک روزه ببری و مصرف کنی. بعد از فرنی نیمه دوم شروع میشه! . حالا باید به همراه یکی دولیوان چای یا نسکافه از خوراکی هایی مثل نون و عسل ، نون و خامه یا خامه شکلاتی ، کره بادام زمینی ، نون و کره پسته ، خرما ، موز ، کاکائو ، مویز ، گردو ، پسته و هرچیز دیگه ایکه خودت فکر می کنی دوست داری استفاده کنی. زمان کافی برای خوردن صبحانه همراه با آرامش بگذار. اگه لازمه کمی زودتر از خواب بلند شو و بیشتر برای صبحانه وقت بگذار. باید شاهانه صبحانه رو بخوری و از تک تک لحظه هاش لذت ببری. فقط این نکته تغذیه رو رعایت کن تا موفق ترین صبحانه رو داشته باشی :
تمامی این موادی که برای صبحانه معرفی کردم (به استثنای کره بادام زمینی و کره پسته که چربی هستند و خامه که پروتئین هست) جزو خانواده کربوهیدراتها هستند. اما کربوهیدرات خودش به دو نوع تقسیم میشه : ساده و مرکب. کربوهیدراتهای ساده مواد قندی هستند که خیلی سریع وارد جریان خون میشن و سریع به ما انرژی میدن . مثلا عسل در 5 دقیقه و خرما ، مویز ، کاکائو زیر 10 دقیقه به ما انرژی میدن و از طرف دیگر کربو هیدراتهای مرکب مثل نان و فرنی و کلا خمیری شکلها تا حداکثر 2 ساعت ممکنه طول بکشه به ما انرژی بدن(چون اول باید به کربوهیدرات ساده تجزیه شده و بعد تبدیل به انرژی شوند). در نتیجه در وعده صبحانه از هر دو گروه استفاده کنید یعنی در کنار لقمه های صبحانه یا فرنی از مواد قندی و ترجیحا طبیعی مثب عسل ، خرما ، مویز، موز و کاکایو استفاده کنید. به این ترتیب هم در شروع حرکت بدن شما سرشار از انرژی است و هم در ادامه با آزاد شدن انرژی کربوهیدراتهای مرکب تا مدت زمان طولانی احساس توامان انرژی و سبکی خواهید کرد. از چربیها و پروتئین ها هم به مقدار کمتر در صبحانه استفاده کنید تا برای ساعات طولانی تری انرژی داشته باشید و هم تمامی نیازهای بدن رو اول روز پوشش بدید. برای پروتئین استفاده از شیر در فرنی یا جدا ، کمی پنیر یا قطعاتی کشک خشک خیلی خوبه و برای چربی از نوع گیاهی اون مثل کره های بادام زمینی و کره پسته یا خود پسته و بادام زمینی و سایر مواد آجیلی و تخمه ها می توانید استفاده کنید. از کره حیوانی ، حلوا شکری ، حلوا ارده و به طور کل از خوراکیهای چرب و سنگین در وعده های غذایی کوهنوردی تا جای ممکن استفاده نکنید.
اگر موقع خوردن صبحانه لذت بردید ، موقع شروع برنامه احساس سبکی و انرژی داشتید و تا اواسط روز خودتون رو پر از انرژی دید ، پس در انتخاب صبحانه مناسب کاملا موفق بوده اید.


ناهار:
وعده ناهار در کوهنوردی به خصوص در برنامه های جدی تر همان تصور همیشگی ما از ناهار نیست. ناهار به دلیل اینکه در میانه اجرای برنامه هستیم و احتمالا مشغول صعود فرصت پخت و پز نداریم و باید غذایی سبک و پر انرژی و کم حجم بخوریم. از مواد غذایی که برای صبحانه معرفی کردم می توانید استفاده کنید. از این میان حلوا ، چیبس خلالی کم نمک ، کالباس ژامبون مرغ ، پوره سیب زمینی و الویه انتخابهای خودم هستند شاید ذائقه شما چیز دیگری باشد. مصرف مایعات را فراموش نکنید.

شام:
وعده ناهار را به هر دلیلی اگر حذف کردید و با خوردن تنقلات در طول برنامه جایگزین کردید هیچ اشکالی ندارد و مشکلی پیش نخواهد آمد اما در برنامه های بیش از یک روز و به خصوص در فصل های سرد به هیچ وجه به دلایلی چون بی اشتهایی ، حوصله نداشتن ، خستگی یا خواب آلودگی حق صرف نظر کردن از شام را ندارید. چنانچه این کار را انجام دهید به خودتان ظلم بزرگی کرده اید و فردا صبح هنگامی که با خستگی و کوفتگی و بی حوصلگی از خواب برخواستید و نتوانستید همان کوهنورد همیشگی باشید به ارزش شامی که نخورده اید پی میبرید . همچنین باید مایعات فراوان بنوشید و الا ممکن است دچار گرفتگی های عضلانی به خصوص هنگام خواب شوید. گاه پیش می آید به دلیل تنبلی دوست ندارید مایعات زیادی مصرف کنید تا نیاز به بیرون رفتن از چادر و رفع حاجت (شکار خرگوش) پیدا کنید ویا به همین دلیل اصلا چیزی نمی خورید به خصوص در فصول سرد هنگامی که در ارتفاع چادر زده اید. در انجام این کار به هیچ وجه تنبلی نکنید . غذاهای وعده شام می تواند به انتخاب شما از همان مواد غذایی صبحانه و ناهار باشد به علاوه سوپها. سوپ داغ کلید موفقیت یک ضیافت شبانه به خصوص در شبی سرد و بعد از سپری کردن روزی سخت است. خوشبختانه انواع سوپهای نیمه آماده در بازار یافت می شود توصیه می کنم به جای اینکه از یک مدل آن چند بسته تهیه کنید از انواع مختلف آن با خود ببرید تا ضیافت شما کامل شود. اگه کمی هم ذوق و سلیقه داشته باشید همراه بردن چند لیمو ترش تازه ، تکه های قارچ خورد شده ، هویج و کلم رنده شده ، سبزی خشک شده و ادویه همه مکمل هایی هستند که می توانید در خانه تهیه کنید و با خود ببرید و در سوپ بریزید باور کنید معجزه می کند و ارزشش را دارد. آب ، چای ، نسکافه ، شربت ، آب میوه همه انتخابهایی هستند برای آشامیدن و آبیاری بدنی که بعد از یک روز سخت تشنه است هرچند شما احساس نمی کنید. به نظر من انقدر سوپ و مایعات بخورید تا حداقل 2 بار قبل از خواب نیاز به شکار خرگوش داشته باشید و اگر بیشتر چه بهتر! رنگ ادرار شما چنانچه به سمت نارنجی نزدیک باشد شما بیشتر به مایعات نیاز دارید و بدنتان کم آب است و هر چه سفید تر و بی رنگ تر باشد بدن شما به لحاظ مایعات وضعیت متعادل تری دارد. به دلیل اختلال در حس تشنگی در ورزش های سنگین به خصوص در کوهنوردی در ارتفاع ، مشاهده رنگ ادرار یکی از معدود راههای تشخیص مقدار نیاز بدن به مایعات است. همچنین برخی از تجربیات و مقالات اینطور بیان می کنند که ادرار قبل از خواب در ارتفاعات بلند به خواب بهتر و تنفس منظم تر هنگام خواب در ارتفاع کمک کننده است پس از این شکار خرگوش به جای فرار استقبال کنید !.
نظر شخصی خودم اینه که کوهنوردهایی که در کمپ فعال هستند یعنی موقع صبح سحر خیز هستند و سایرین رو بیدار می کنند و صبحانه رو درست می کنند و با اشتیاق می خورند و در وعده شام در نقش آشپزی که از آشپزی لذت می برند ظاهر شده و در بدترین شرایط بیشترین لذت رو میبرند خیلی دوست دارم و کوهنورد میدونم و خیلی های دیگر هم آرزوی داشتن چنین افرادی در گروه خود دارند پس سعی کنید همیشه شما چنین فردی در گروهتون باشید نه مثل خیلی ها که فقط منتظر برپایی چادر توسط باقی نفرات هستند و بلافاصله زیرانداز و کیسه خواب خود را در بهترین جای چادر پهن می کنند و مانند تکه ای گوشت بدون اینکه چیزی بخورند داخل کیسه خواب رفته و فردا صبح فقط با داد و بیداد بقیه بیدار می شوند. 4 تا 5 ساعت خواب در طبیعت مطمئن باشید نیاز بدن شما را به خواب کاملا رفع می کند اما 2 ساعت وقت برای شام و خوردن مایعات بگذارید تا فردا صبح سرحال تر و شوخ و شنگ تر از تمام کسانی که تمامی شب را خوابیده اند بیدار شوید. اینکار شاید در اوایل سخت باشد اما به عنوان یک مهارت کوهنوردی باید آنرا تمرین کنید.


ریزه خواری:
ریزه خواری واژه ای است که شاید زیاد در کوهنوردی شنیده باشید.ریزه خواری به معنای مصرف تنقلات دارای انرژی در حین اجرای برنامه و در زمان استراحتهای کوتاه است تا همیشه برای ساعتهای آینده دارای انرژی باشید .در واقع ریزه خواری مکملی است برای وعده های غذایی است تا با مصرف تنقلاتی مانند شکلات ، خرما ، میوه ها (خشک یا تازه) ، آجیل ها (از جمله پسته) ، مویز واحدهای کوچک انرژی به بدن خود برسانید تا به اصطلاح هیچگاه بدن شما خالی نکند.

این همه بخور بخور برای چیست ؟ !


کوهنوردی ورزشی سنگین است به این معنا که کالری بسیار زیادی مصرف می کند. تنها راه کسب انرژی خوردن است اما انرژی بدست آمده از غذاهایی که میخوریم در کوهنوردی برای 2 منظور در بدن ما مصرف می شود :
اول صرف اعمال حیاتی بدن و اعمال حرکتی کوهنورد که به معنای فعالیت و حرکت است که همه میدانیم.
دومین قسمت صرف انرژی گرمایی شده که برای گرم نگه داشتن بدن و زنده ماندن بدن کوهنورد به خصوص در ارتفاع بالا و هواهای سرد می شود که کمتر به آن توجه داریم. خوردن ، هضم شدن ، حمل کردن مواد غذایی همه مصائبی است که می کشیم تا انرژی کسب کنیم حال اگر از پوشش و پوشاک مناسبی استفاده نکنید و بدنتان را در معرض سرما قرار دهید اینکار را ناچارا باید بدنتان با صرف انرژی که به زحمت کسب کرده اید انجام می دهد و بدنتان و به خصوص قسمتهای حساس و حیاتی آن را گرم نگه دارد. پس از کلاه ، عینک طوفان برای گرم نگه داشتن چشم در هوای طوفانی و سایر تجیهزات مناسب استفاده کنید تا دیرتر احساس گرسنگی کنید!.


چند نکته:
از نوشابه های ورزشی در زمان صعود جهت رفع تشنگی کمک بگیرید: نوشابه ورزشی از ترکیب آب میوه ، کمی نمک ، شکر و آب تهیه می شود. بهترین گزینه برای آب میوه آبلیمو و آب پرتغال بهترین گزینه ها هستند. این نوشابه نمک از دست رفته شما را که با تعریق از دست داده اید جبران می کند و باعث بهبود عملکرد بدنتان به خصوص سیستم عصبی و عکس العملهای شما می شود. آب میوه و آب نیز تشنگی بدنتان را جبران می کند و شکر هم به شما مقداری انرژی که سریع جذب خون می شود می دهد.در هنگام فعالیت ورزشی بدن ما اصطلاحا قلیایی می شود و استفاده از شربت ورزشی که بر پایه آبلیمو درست شده با خاصیت اسیدی که دارد بدن را متعادل می کند.
موز یک میوه ورزشی است. خوشمزه ، پر انرژی و با پتاسیم بالا. پتاسیم یکی دیگر از الکترولیت هاست (مانند نمک) که به تنظیم عملکردهای بدنتان به خصوص دستگاه عصبی کمک فراوان می کند. تازه یا ورقه های خشک آن هر دو خوش خوراک و کارساز است به خصوص در برنامه های چند روزه و زمستانی.
در آینده چند دستور آشپزی کوهنوردی هم میذارم شما هم اگر تجربه های آشپزی موفقی دارید بفرستید تا در اون مطلب استفاده کنم.

در آخر باید جمله ای بگویم که تمامی کوهنوردان جدی با آن هم عقیده اند:
در کوهنوردی خوردن هنر است.

نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1391 توسط عباس |

جشنواره  میهمانی لاله ها همراهی با بهار اشترانکوه

زمان 27 تا 29 اردیبهشت

محل ثبت نام ازنا خیابان آزادی فروشگاه اشترانکوه

شرایط ثبت نام : برای هر نفر در سه روز برنامه ۳۰۰.۰۰۰ريال و دو روز برنامه ۲۰۰.۰۰۰ريال میباشد خواهشمندیم پس از واریز مبلغ فوق شماره فیش واریزی را به شماره پیامک زیر ارسال فرمائید تا شماره کارت شرکت در جشنواره برای شما ارسال گردد

۳۰۰۰۴۳۴۱۱۱۲۲۳۳شماره پیامک

شماره حساب واریزی ۰۱۰۷۲۶۰۵۶۹۰۰۶به نام باشگاه فرهنگی ورزشی چکاد اشتران نرد بانک ملی شعبه آزادی ازنا

شماره  تماس  09376199135  توکلی


برچسب‌ها: میهمانی لاله ها, لاله ها, لاله
نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و هشتم آبان 1390 توسط عباس |
سلام دوستان

وبسایتی که معرفی‌ میشود مربوط به یک کمپانی نوآور و پویاست که کوله ی جدیدی را طراحی کرده و در حال حاضر توسط مجله مشهور و معتبر TGO به عنوان برترین دنیا معرفی‌ شده است. و اما نام این کمپانی نوآور آرن است و وبسایت آن WWW.AARNPACKS.COM می باشد. لطفا فیلم روی صفحه اصلی‌ این وبسایت را ببینید.

نوشته شده در تاريخ جمعه بیست و پنجم شهریور 1390 توسط عباس |

در سکوت ساکت تنهائی این کوه تمامی گرم گرم از نور عشق آن خداوندیست کز میان آنهمه طوفان و کولاک سراسر سوز سرما میرهاند جان او را از غم سرما

قدمها در فراخ برف میراند و میگوید که ای سرما منم آن مرد بی پایان منم طوفان و هم هرمان خیالت سوز و سرمائی من اما دل سپرده با خیال یار رویائی و دل با کوه خوش دارم نه تنهایم نه با کس ره سپارم من کسم سرشار تنهائیست و من با او همه رویای بیدارم قدم بر کوه میرانم و میگویم که ره از اوست سلامت نیز نزد اوست خدا را با که دارم دل که دل هم اوست خیال خام و عشق و کوه و سوز و سرما اوست و من اویم و او من های بی پایان تو ای کوه آشیانم باش که هم اویم و اوهم ما 25/6/90 کوهیار

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه نهم شهریور 1390 توسط عباس |

سازماندهي و تشكيل تيم هاي عملياتي

((سازماندهي و انضباط از جمله بهترين عناصر به حساب مي آيند))

نجات چيست؟يكسري عملياتي كه منجر به رهائي افراد زنده از شرايط بحراني مي شوند(به معناي رهاسازي)

تشكيلات سازماني كاركنان نجات

1-گروه نجات : كوچكترين واحد سازماني يافته نجات مي باشد كه از 8نفر تشكيل شده است؟ چگونه؟

از 6نفر نجاتگر+1نفر به عنوان سرپرست گروه+1نفر به عنوان معاون يا جانشين 8=1+1+6

2-دسته نجات : هر دسته متشكل از 6گروه نجات مي باشد +1سرپرست+1معاون دسته +راننده سرپرست و+3نفر راننده كاميون حمل نيروهاي امدادي 54=6+8*6

3-گروهان امدادونجات :هرگروه از سه دسته تشكيل شده است از سه دسته نجات+ 1سرپرست +1معاون دسته+راننده سرپرست و+3نفر موتور سوار (پيك)69=7+162=54*3

4-گردان نجات: هر گردان نجات از سه گروهان تشكيل شده است.1نفر سرپرست + 1نفر معاون گردان +1نفر راننده سرپرست گردان+3نفر پيام رسان و موتور سوار(پيك)

فرماندهي نجات:ستاد مديريت سوانح داراي يك واحد متمركز به نام اتاق بحران است كه فظيفه هماهنگي،راهبري و كنترل تمامي مسائل پيرآمون يك رويداد غير مترقبه را برعهده دارد.

نمودار سازماني كاركنان جستجو ونجات(ج2ص18)

1-گروه جستجو و نجات : كوچكترين واحد سازماني نجات مي باشد كه از 9نفر تشكيل شده است؟ چگونه؟

از 7نفر نجاتگر+1نفر به عنوان سرپرست گروه+1نفر به عنوان معاون يا جانشين 9=1+1+7

2-تيم جستجو و نجات : هر تيم متشكل از 3گروه مي باشد +1سرپرست+1معاون دسته +راننده سرپرست و+3نفر راننده كاميون حمل نيروهاي امدادي 33=3+1+1+1+9*3

3-گروهان جستجو ونجات :هرگروهان از سه تيم تشكيل شده است و چند نفر ديگر- فرمانده گروهان1نفر+معاون 1نفر+راننده فرمانده1نفر+3نفر موتورسوار پيك=با105 نفر

105=3+1+1+1+99=(33*3)

4-گردان جستجو و نجات: هر گردان از سه گروهان تشكيل شده است.1نفر سرپرست + 1نفر معاون گردان +1نفر راننده سرپرست گردان+3نفر پيام رسان و موتور سوار(پيك)321

=3+1+1+1+315=105*3

نمودار سازماني كاركنان جستجو ونجات

 

افراد درگير در عمليات جستجو ونجات(ص15)

1-گروه بازماندگان

2-گروه افراد آموزش نديده

3-گروه افراد تعليم ديده

هدف از نجاتگري چيست؟ پياده كردن آموزش هاي لازم در صحنه آسيب

نقش مسئول يك تيم نجات :

1-انجام وظايف محوله:

الف: اتخاذ تصميم هاي منطقي بر اساس سياستي كه از طرف سازمان متبوع تعيين شده است.

ب: اطمينان از انجام صحيح وظايف محوله توسط پرسنل.

ج: اطمينان از توجيه بودن افراد تيم.

2-اطمينان از ايمني تيم در عمليات.

3-اطمينان از اينكه تجارب حاصل از رهبري در مجموعه تيم پاسخگو است.

4-قبول مسئوليت نتيجه عمليات.

وظايف مسئول تيم در پايگاه امداد و نجات

1-ارزيابي توانايي انجام درخواست هاي مطرح شده.

الف: مكان-زمان-POD(احتمالات مربوط به جستجو)-ابعاد تيم و منطقه.

ب: محدوديت نفرات تيم.

2-تعيين نقش هريك از افراد

الف: نياز به شناخت تك تك افراد گروه دارد.

ب: بايد مسئوليت هريك از افراد تعيين شود.

ج: ارتباط،هدايت و ايمني مورد نظرباشد.

3-توجيه وظايف محوله قبل از عمليات و گزارش مختصري از يك واقعه.

4-اطمينان از آمادگي تك تك افراد گروه براي انجام عمليات.

الف: شرايط فيزيكي و سلامتي جسماني.

ب: تجهيزات مورد نياز.

ج: توجيه افرارد نسبت به مسئوليت و وظايف محوله.

5-تجهيزات

الف:اطمينان از كاركرد راديو و همراه داشتن باطري اضافي.

ب: نقشه راهنما مربوط به مناطق مورد جستجو.

ج:وسايل فني.

وظايف رهبرتيم در جريان عمليات

1-اطمينان از ايمني تيم.

الف:بايد بدانيد كه در چه موقعيتي قرار داريد(مسئوليت تيم)

2-تصميم بگيريد كه چطور وظايف محوله را انجام دهيد.

الف: چطور آغاز كنيد و چطور خاتمه دهيد.

ب:چه مهارتهائي نياز داريد.

ج:فضاي كارو...

د: تمامي (اگرها)را بررسي كنيد.

3-تصميم بگيريد كه چگونه از تيم استفاده كنيد.

4-مطمئن شويد كه تيم خوب توجيه شده است.

5-انجام كار انفرادي را فراموش نكنيد.

6-در حين اجراي عمليات براي هر تغييراتي ، مديريت كامل داشته باشيد.

7-براي هر شيي مستندات تهيه كنيد.

وظايف مسئول تيم در بازگشت

1-تهيه گزارش از كل عمليات

2-توجيه و مرور مجدد عمليات نزد:

الف: افراد تيم

ب: افراد مافوق

3-نظارت بر نحوه جمع آوري و برگرداندن تجهيزات

4-مشخص كردن افراد پيش رو براي افراد تيم:

الف:آيادتيم براي عمليات مجدد آماده شود؟

ب:آيا تيم براي بازگشت به قرار گاه آماده شود؟

ج:آياتيم براي بازگشت به خانه آماده شود؟

5-درصورتي كه عمليات مجددي به وقوع پيوست يا افراد به قرار گاه بازگشتند؟

الف: مطمئن شويد كه افراد تجديد قوا كرده اند؟

ب: گزارشي از تجهيزات مورد استفاده شده را تهيه و مقدار خسارت احتمالي را بررسي كنيد؟

ج:اطمينان حاصل كنيدكه تجهيزات آماده شده است؟

تصميم گيري

1-آنچه را كه تصميم گرفته ايد كاملاً آشكار كنيد.

الف: مطمئن شويد كه تيم ، تصميم شما را در هر شرايطي كاملاً درك مي كند.

2-تمامي اعضا تيم را در تصميم گيري ها وارد كنيد.

الف: شما همه چيز را نمي دانيد؟

ب: چنانچه نياز باشد افراد مافوق را هم در تصميم گيري تيم وارد كنيد.

3-همواره سعي كنيد تصميم صحيحي بگيريد نه بهترين تصميم ها را .

الف: همواره ميزان خطر را در برابر موفقيت ها ارزيابي كنيد.

ب:همواره حداقل خطر را در نظر بگيريد(حداقل انتخابهاي بد+بيشترين روشهاي مناسبدر ابتداي كار)

ج: اگر روشي غلط بود ،اشكالي ندارد،مايك تجربه به دست آورده ايم و حالا يك تصميم جديد مي گيريم.

4- بيكار نمانيد،اگر تصميم گرفته ايد آنرا اجرا كنيد.

5-قبل از درگير شدن با كار با خود كنار بيائد.

الف:آيا من با يك حادثه واقعي و تمام عيار درگير مي شوم ؟

ب: آيا بايد خودم را براي انتخاب هاي مختلف آماده كنم؟

ج: آيا بايد واقع بين باشم؟

د:آيا باخود روراست هستم؟

ذ:اگر من در شرايط ترس و دلهره نباشم ،چه تصميمي مي گيرم؟

ه:آيا اعتماد به نفس لازم را دارم؟

6-تشخيص موقعيت

الف:ما كجا هستيم؟

ب: چه كاري مي خواهيم انجام بدهيم؟

ج: ما چه چيز مي خواهيم بدست آوريم؟

د:عمليات چگونه بر روي تجارب و تيم آثر گذار خواهد بود؟

ارتباطات

1-در صورتي كه ارتباط مناسبي بين افراد برقرار نگرددفتصميم گرفته شده به اجرا در نخواهد آمد.

2-ترس خارج شدن عمليات از كنترل ، شروع افزايش اشتباهات است.

3-هنر هدايت و رهبري تيم هنگامي آشكار مي شود كه احتمال شكست وجود داشته باشد، نه زماني كه اوضاع تحت كنترل است.

4-در هنگام عمليات هر فرد به بخشي از اطلاعات نياز دارد.

5- زنجيره اي از وقايع است كه منجر به وقوع يك حادثه مي شود(اه8ميت آگاهي از وقايع)

6-لازم است كدهاي ارتباطي مورد استفاده در عمليات ،طراحي و توسط افراد تمرين شود.

7- در هنگام عمليات ارتباط بايد به صورت شفاهي باشدوبه هيچ عنوان از علائم نمايشي و حركت دست استفاده نشود.

8-هيچ يك از افراد نبايد سعي كند از علائم نمايشي استفاده كند،زيرا افراد ديگر منظور او را درك نمي كنند.

عمليات جستجو ونجات

1-سهم ارزشها و كسب موفقيت

الف:باورها و اعتقادات بر روي تصميم گيري ها تاثير مي گذارد.

ب: همواره در يك سبك و شيوه تمرين كنيد.

ج:تمركز همواره بر روي ايمني و سوژه عمليات باشد.

2-اگر سعي داريد تمامي كارها را خودتان به تنهائي انجام دهيد،در واقع ترمز كار شده ايد.

3-مسئوليت ها و نقش هريك از افراد را مشخص كنيد.

الف: مطمئن شويد افراد تيم از كاري كه بايد انجام دهند درك صحيحي داند.

4-هر كس فقط كار خود را انجام مي دهد و هيچ دخالتي در كار و مسئوليت افراد ديگر نداشته باشد.

الف: هريك از افراد فقط بر روي كار خود كنترل و تمركز داشته باشند.

ب:ميان افراد مسئوليت پذيري وجود اشته باشد.

5-بايد به اين نكته توجه نمود كه افراد در يك تيم نجات همواره مي خواهنداحساس كنند:

الف: كارشان رضايت بخش است؟

ب: شايستگي لازم را دارند؟

ج:مورد توجه مسئولين هستند.

گروه هاي نجات

قوانيين هر دولتي ،مقابله با حوادث غير مترقبه و نجات جان انسانها را بالاترين هدف جهت ايجاد و سازماندهي نيروها

و گروهاي امدادو نجات در كشور نموده است.بايد پايه و اساس آن كاملاً بر پاسخگويي به امر فوق استوار گردد.يعني ساختمان و تركيبي به وجود آيد كه در هر لحظه جواب گوي موارد غيرمنتظره اورژانسي باشد.

سه مسئله حياتي كه كه جهت تشكيل گروه هاي امداد و نجات ،بايد مورد نظر قرار گيرد،عبارتنداز:

1-آتش سوزي.0.

2-خطرات عمده جسمي و اصولاً خطرهاي طبيعي مانند: زلزله، سيل، طوفانهاي بزرگ و ...

3-وابستگي پزشكي.

بايد دانست بدون افراد با صلاحيت و شايسته مستعد ، شما نمي توانيد يك برنامه سازنده طراحي كنيد و به مرحله اجرا بگذاريد .زماني ميتوانيد يك گروه شايسته از افراد زبردست به وجود آوريد كه قبلاً از نزديك با آنها كار كرده باشيد و امتحان خود را پس داده باشند تا بتوانند به موقع جواب گوي موارد غير منتظره باشند.ضمناًمديريت گروه بايد از افراد خود از هر جهت حمايت نمايد.

چگونگي انتخاب افراد گروه نجات

پيش از انتخاب اعضا يك گروه نجات، شما بايد تصميم بگيريد كه به چند عضو نياز داريد.

البته اعضا يك گروهبستگي به چگونگي و عوامل زير دارد:

1- نوع ماموريت:

كوهستاني، دريايي، شهري و صنعتي كه بر حسب موقعيت و محدوده فعاليت گروه نجات، مي توان آنها را سازماندهي و هدايت كرد.

2-مسئوليت و جوابگويي آن گروه در مقابل مامورت هاي محوله.

پاسخ گويي از لحاظ كمي و كيفي عمليات انجام شده در مقابل مقامات بالاتر و قانون.

3-اندازه و تسهيلات پايگاه امدادو نجات.

به يك محوطه بزرگ و قابل ملاحظه جهت استقرار افراد گروه و همچنين جهت افراد صدمه ديده و مصدوم در حوادث پيش بيني نشده و امكان استقرار افراد گروه نجات در يك محوطه وسيع جهت تمرين.

4-نفرات گروه در هر نوبت كاري در هر نوبت كاري حداقل بين هشت تا ده نفر عضو ورزيده گروه نجات در محل به صورت آماده باش مورد نياز است. اين افراد مي توانند پاسخ گوي سريع يك حادثه در يك نوبت كاري خود باشند.

5-تعداد روز كاري براي هر عضو ثابت نجات، حداقل در هفته دو روز مي باشد كه در صورت بروز حوادث و اورژانس قابل افزايش است.

6-اصولاً برنامه ريزي براي يك گروه نجات 24 ساعته بايد باشد، نه براي هشت ساعت كاري.

7-موقعيت، جا و مكان افراد يا يك عضو گروه نجات.

افراد يك گروه نجات در روز تعطيلي ممكن است جهت كمك فرا خوانده شوند . بهتر است محل زندگي و سكونت آنها چند دقيقه يا حداكثر سي دقيقه از محل استقرار گروه فاصله داشته باشد.اگر فاصله زياد تر باشد به افراد بيشتري در محل كار نياز است.

سلامتي و تندرستي افراد يك گروه نجات

يك گروه نجات معمولاً به افراد خشن و درشت هيكل نياز ندارد. داوطلباني مورد استفادهقرار گيرند كه چابكي و

موقعيت شناسي بالائب را در تمرين ها و عمليات از خود نشان داده و مورد تاييد قرار گرفته اند . بايد دانست در عمليات نجات، نيروي عقلاني مورد نياز است. افراد يك گروه نجات مي بايست از نظر فيزيكي و بدني و روحي و جسمي در موقعيت عالي قرار داشته باشند. نجاتگرها به بنيه و نيروي ارادي قابل انعطافي نياز داند تا در تمامي صحنه هاي يك حادثه به خوبي خود را با محيط اطراف وقف دهند. اگر ورزيده و از نظر بدني آماده نباشند، ممكن است هنگام عمليات سلامت خود را به خطر بياندازند . بهتر است در مرحله اول از نظر فيزيكي و بعد از آن از لحاظ روانشناسي مورد ارزيابي قرار گيرند.

بهتر است آزمون ارزيابي سالي يك بار تكرار شود و نتيجه ارزيابي

تعيين كننده خط شروع فعاليت داوطلب باشد

ملاحضات رفتاري داوطلب (بررسي روانشناسي داوطلب)

رفتار يك داوطلب در حوادث و موقعيت هاي مختلف معمولاً از قواي ذهني او سرچشمه مي گيرد نه از قواي فيزيكي او. با بررسي روانشناسي، حالات روحي داوطلب در حين عمليات قابل يش بيني است. به عنوان مثال: ترس از بلندي، ترس از محيط هاي تنگ و محدود ، ترس درهنگام ديدن مجروحان حادثه كه در اطراف پراكنده شده اند، ترس حين عمليات با ديدن همكارخود كه به سختي مجروح گرديده و موارد ديگر كه اينها تماماً بايد از نظر روانشناسي موردتوجه قرار گيرند. رفتار و عادات شايسته در زندگي و استوار بودن. اينها از ضروريات و عواملي مي باشند كه بايد جهت به خدمت گرفتن يك داوطلب خوب مورد نظر باشد.

انگيزه داوطلب

هنگام مصاحبه از يك داوطلب سوال مي شود: چشم انداز و هدف شما از پيوست به گروه نجات چيست؟ اولين انگيزه يك داوطلب براي عضويت در يك گروه نجات، اگر واقعاً درست پاسخ داده باشد.(علاقه مند كمك به مردم هستم...)خواهد بود.

علاقه مند كمك به مردم هستم...

اين خود يك جواب واقعي است و در ست است كه بالاترين و بهترين دليل براي عضويت در يك گروه نجات است. البته در سوالات بايد ديد كه خواسته ما از داوطلب چيست و چه جوابي را مي خواهيم از داوطلب بشنويم.

عضويت در يك گروه نجات، انگيزه قوي و اشتياق لازم را در تمرينات مي طلبد كه درادامه كار يك داوطلب مشخس خواهد شد. شناسائي و انگيزه يك داوطلب بايد نزد سرپرست يك گروه روشن شود. آيا اين داوطلب جهت اهداف شخصي به اين سيستم پيوسته؟ آيا به دنبال يك موقعيت جذب جهت پيشبرد اهداف خود است؟ يا اينكه واقعاً به دنبال كمك به مردم و افراد نيازمند است.

قاعده تمرين

بعد از تشكيل يك گروه، قدم بعدي،تمرين و آمادگي براي مقابله با حوادث و سوانح، انتخاب روش و شيوه اداره كردن تيم، مشخص كردن ماموريت و وظايف گروه، ايجاد قابليت در انجام رساندن ماموريت و... ميباشد.

سه جزء اصلي تمرين عبارتند از :

1- ايمني

2- 2- كفايت- كارآيي

3- نيروهاي هوش بالا-فعاليت مفيد

كليه تمرينها بايد با برنامه ريزي و زير ساززي انجام گردد تا در كمترين

مدت نتيجه مطلوب حاصل شود.

البته تمرينهاي يك گروه نبايد به يك محيط مدود خلاصه گردد. بلكه بايد در محيط هاي مختلف انجام گردد تا داوطلب از شرايط بدني و روحي-رواني مطلوب برخوردار شود.

از جمله اين تمرينها، تمرين مصونيت در برابر صدمات بدني، دستگاه تفسي و جلوگيري از سقوط است. ضمناً اعضاي يك گروه نجات بايد يك دوره تئوري جهت آشنايي كامل و فرا گيري دانش فني و كار كردن با ابزار كاري خودرا بگذرانند. به هر حال يك گروه تابع قوانيين كشور خود مي باشد و كليه قوانيين و مقررات مربوط به كشور خود را اجرا مي كند.

تمرين بايد شامل كلاسهاي تئوري و تمرينات سخت عملي در فضاهاي باز باشد. در كنار تشكيل كلاسها وتمرينهاي عملي نبايد آموزش قوانيين و مقررات را از نظر دور داشت. يك گروه نجات بايد اطلاعات لازم در مورد ابزارهاي نجات و چگونگي استفاده از آنها را در تمرينات بدست آورد.

 

 

تصاویر زیباسازی نایت اسکین
نوشته شده در تاريخ یکشنبه ششم شهریور 1390 توسط عباس |

به نام خدا

ابزار شناسی

تجهیزات و پوشاک در کوهستان :

پوشاک و تجهیزات مورد نیاز هر رشته ورزشی از عوامل مهم واساسی در جهت بهبودکیفیت و نحوه انجام آن ورزش می باشد که در این میان کوهنوردی نیز ار این قضیه مستثنی نبوده و در سالیان گذشته کوششهای بسیاری در زمینه ساخت وسایل و پوشاک مورد احتیاج این رشته ورزشی به انجام رسیده است غالبا لزوم پوشاکو تجهیزات مخصوصدر سطوح پائین هر رشته ورزشی کمتر حس می شود اما باید اذعان نمود که مسئله پوشاک و وسایل حتی در سطوحپائین ورزش کوهنوردی نیز دارای ارزشی مهم و اساسی می باشد واستفاده از  وسایل مناسب در موارد متعددجان گروههای مختلفی را در حوادث گوناگون کوهستان نجات داده است.

باید گفت به ندرت حوادث دلخراش کوهستان نتیجه بدی آب و هوا ویا دشواری یک مسیر است بلکه اغلب این حوادث بخاطر همراه نداشتن پوشاک و تجهیزات مخصوص به این رشته ورزشی به وقوع می پیوندد اغلب دیده شده که اشخاصی بعلت همراه نداشتن وسایل مورد لزوم کوهنوردی جان خود و دیگران را به خطر انداخته  و یا هرگز ابز این سفر برنگشته اند.

اینک با توجه به اهمیت موضوع اقدام به شناخت و طبقه بندی وسائل و پوشاک کوهنوردی کرده و به تشریح و چگونگی کارائی یکایک آنها می پردازیم.

         الف: پوشاک   و تجهیزات انفرادی

 پوشاک و تجهیزات انفرادی در کوهنوردی به کلیه تجهیزاتی گفته می شود که برخورد و کاربرد مستقیمی با کل گروه نداشته و بطور کلی در جهت رفع احتیاجات فردی و استفاده انفرادی قرار میگیرد که در زیر به آنها خواهیم پرداخت

1.      کفش:    که به علت حساسیت بالای آن در کوهنتوردی به آن قلب دوم کوهنورد نیز گفته میشود  و در طول زمان و فعالیت کوهنوردان و تکامل تجیزات بعلت خصوصیات , فصل و مکان  مورد استفاده دارای رده بندیهای زیر می باشد                                                                                             

a)      کفش سبک راه پیمائی   :این کفش در دارای وزنی سبک و زیره ای کمقطر و آجدار بوده و برای راهپیمائی در ارتفاعات پائین و مسیرهای ساده جنگلی مناسب میباشد.این کفش به علت کمی مقاومت زیره و رویه برای مسیرهای ناهموار کوهستانی مناسب نیست

b)     کفش راه پیمائی نیمه سنگین:   این کفش دارای زیره ای ضخیمتر نصبت به نوع قبلی می باشد و میتوان با آن در مسیرهای ناهموار کوهستان راهپیمائی و از مهبرهای سنگی بین مسیر صعود نمود

c)      کفش کوهنوردی سنگین:    این کفش استقامت زیادی از نظر زیره و رویه دارد رویه آن ازجنس چرم گاو دباقی شده می باشد که پا می تواند به خوبی در آن تنفس کند زیره آن زخیم و دارای چندین لایه چرم میباشداین کفش برای صعودهای یخچالی ایده آل وبا آن میتوان براحتی مسیرهای سنگی در ارتفاعات را صعود نموده و تاحدی پاها را از گزند سرما نجات دهد

d)     کفشهای دوپوش و سه پوش :  این نوع کفشها برای کوهنوردی در ارتفاعات خیلی بالا و شرایت دشوار زمستانه طراحی شده ودر دوپوش آن از یک لایه داخلی از جنس کردیکا ویا لایه های الیافی استفاده میشود که از لایه دوم جدا شده و بیرون میاید و میتوان از آن در چادر براتی گرم نگه داشتن پا استفاده کرد و لایه دوم  وبیرونی از جنس فایبر و یا نبوک فشرده ضخیم ساخته شده که ضد آب و سرما میباشد در نوع سه پوش لایه گتر نیز برای گرم تر شدن و جلوگیری از نفوز برف و سرما به داخل کفش به آن وصل میگردد.

2.      جوراب کوهنوردی :             پس از کفش مهمترین وسیله جهت حفظ پا جوراب میباشد .     جوراب کوهنوردی از جنس پشم و نایلن , کرک و نایلن , وامروزه از جنس الیاف پولیآمیدی بوده کهبه واسته مواد مورد مصرف در آنها در زمستان گرم و در تابستان تا اندازه ای عایق گرما میباشدکه در اشکال مختلف (ساق کوتاه,متوسطو بلند ) رنگ و سایزهای گوناگون تولید میشود

3.      کابشن:      در شرایط و زمانهای مختلف از آن استفاده می شود که به همین خاطر دارای انواع مختلف زیر می باشد

a)        کابش پولار

b)       کابشن کرتکس که در شرایت باد و کولاک و بارشی استفاده میشود

c)        کابشن پر که از روکش کرتکس و پر ساخته شده و برای ارتفاعات بالای 6000متر  و برنامه های زمستانه استفاده میشود

4.      کلا کوهنوردی 

5.      شلوار کوهنوردی :         به واسطه نوع و زمان استفاده به سه دسته زیر تقسیم میگردد

a)   شلوار زیر  یا لایه اول که از جنس پولار بوده و برای حرکت در روز و شرایط عادی ایدال می باشد

b)       شلوار گرتکس  که ضد باد و آب بوده وبرای شرایط کولاک و بارشی استفاده میگردد

c)   شلوار گرم کوهنوردی که در ارتفاعات بالای 6000متر و برنامه های زمستانه از آن استفاده میشود جنس آن از یک لایه کرتکس و پر یا الیاف میباشد

6.       کیسه خواب :     در اشکال مختلف ساختهمی شود . برابر با شرایط و فصل مورد نیاز قابل دست رسی می باشد معمولا برای برنامه های زمستانه از جنس پر و برنامه های در فصل گرم و خنک  از جنس الیاف استفاده میشود

7.      گتر گوهنوردی که برای جلوگیری از ورود برف به روی کفش نصب میگردد

8.       زیر انداز :        زیر انداز معمولا به طول قد کوهنورد و عرض کیسه خواب تولید میشود و جنس آن از فوم ,زیراندازهای بادی , ویا برای برنامه های ارطفاع و رمستان از نوع بادی به همراه پر میباشد

 

9.      کوله پشتی کوهنوردی : برای حمل تجهیزات از آن استفاده میکنیم که دارای انواع گوناگون برابر با نوع برنامه میباشد که در زیر به آنها میپردازیم

a)        کوله های راهپیمائی  که غالبا از داخل دارای زین بوده واز چسبیدن کوله به بدن جلوگیری و مانع تعرق بدن میگردد  این نوع کوله حجیم تر و عریض میباشد

b)       کوله فنی یا سنگ نوردی که دارای عرضی کم (کمتر از بدن) ارتفاع بلند بوده و به راحتی در لابه لای سنگها جابه جا میشود

c)        کوله حمله که دارای حجمی بسیار کم و در مواقع حمله به قله از کمپ نهائی مورد استفاده قرار  میگیرد    .(کوله ها با لیتر سایز بندی میشوند

 

10.  عینک کوهنوردی که باید چشمان ما را از تابش اشعه اولتراویوله محافظت و در نوع کولاک آن عایقی برای مقابله با سرما باد و کولاک باشد

11.  کرامپن : که از آن در زیر کفش و برای عبور و صعود دیواره های یخی استفاده میشود دارای انواع 4دندانه ,6دندانه,و دوازده دندانه می باشدکه یا باتسمه ویا به صورت چفت به کفش وصل میگردد

 

12.  کلنگ کوهنوردی : موارد استفاده از آن عبور و صعود یخچالها و معابر برفی میباشد   در دو نوع یخنوردی و کوهنوردی میباشد

 

 

13.  روشنائی :         روشنائی ها به صورت چادر ی بامصرف گاز  وباطری و چراغ پیشانی  بامصرف باتری معمولا برای کونوردی مورد استفاده قرار میگیرد

14.  جهت یاب :      قطب نما یا GPSکه امروزه در کوهنوردی استفاده ای فراوان دارد که خود در مبحثی جداگانه به آن میپردازیم

15.  ظرف آبکه در طرح و اندازه های مختلف در بازار موجود میباشد

16.  طنابچه : که برای مواقع اضطراری و فرودهای کوتاه از آن استفاده می کنیم دارای قطر 7میلیمتر و طول 8تا10متر میباشد

17.  دستکش : که مناسب با ارتفا در طرح ها و اجناس مختلف تولید میشود       الف. پنج انگشتی  پولار   ب.  پنج انگشتی کرتکس  ج  .  سه  انگشتی یومار کشی    د.   دوانگشتی پر و یا الیاف

18.  باتوم : به ما در هنگام صعود و فرود در برقراری تعادل و کم کردن شوک ناشی از فرود کمک کرده تاحدی که در صعود 8کیلو ودر فرود 13کیلو گرم از وزن ما را متحمل میشود

               ب:   وسایل گروهی

1.     چادر کوهنوردی :   جنس آن از نایلون و به صورت دو پوش تولید میگردد برای برنامه های کوهنوردی در ارتفاعات و زمستان به دلیل سرما کولاک و بادهای شدید  آن را کوتاه ودارای چند تیرک نگه دارنده با ورودی تونلی شکل طراحی کرده تا بهترین کارائی را بدهد معمولا در اندازه های دو یا سه نفره برای کوهنوردی در ارتفاع موجود می باشد

2.     جعبه کمکهای اولیه جعبه ایست کوچک که معمولا با توجه به نوع برنامه و مقداروسائل پزشکی تهیه میگردد

3.    بیل برف:    از جنس آلومنیوم سبک یا اکریلیک نشکن بود و برای ساخت غار برفی و  بیواک در برنامه های زمستانه استفاده میشود

4.    اره برف :      از دو قسمت جاشونده دسته و تیغه که به وسیله پیچ یا چفت به هم متصل میشوند ساخته شدهخ و برای بریدن سطوح یخی برای برپائی چادر یا بیواک استفاده میشود

              ج:    تجهیزات و ابزار فنی:    

1.        طناب :        عبارت از طناب   مخصوصی است که دارای هسته ای از جنس نایلون و پرلون بوده و دارای روکشی از جنس نایلون و الیاف پولی آمید بوده که دارای مقاومت بالای در برابر حرارت ناشی از استهکاک میباشد طناب دارای دو نوع استاتیک و دینامیک  بوده که هر کدام دارای کارای  و ساختار خواص خود میباشند طنابهای کوهنوردی از 2تا13میلیمتر تولید میشوند  یکی از بهترین سایزهای طناب 9.2میلیمتری و10.2میلیمتری میباشد

a)      طناب استاتیک :   این طناب با ظاهر اسمی خود دارای کش آوری بسیار کم و خشکی بالای بوده اما دارای مقاومت بالای نیز میباشد تفاوت طنابهای استاتیک با دینامیک در نوع بافت هسته آن میباشد در طناب استاتیک تمامی رشته های داخلی با هم تابیده شده است . از این طناب بیشتر در امر امداد برپائی کارگاه تیرول و گاهاًفرود استفاده میشود به طناب وایکینگ نیز می گویند     باید توجه داشته باشیم که با این طناب هیچ گه به عنوان سرطناب صعود نکنیم

b)      طناب دینامیک : این طناب دارای کش آوری بالای بوده(به طور تغریبی15تا20سانت در هر متر) و شک پزی میباشد به همین دلیل از آن در برنامه های صعود از دیواره ها و کارهای کوهنوردی بیشتر استفاده میشود تفاوت آن باطناب استاتیک در هسته ی آن است که در این طناب رشته های تشکیل دهنده هسته به صورت جداگانه و موازی هم حرکت میکنند اما این طناب به خاطر کش آوری  زیاد برای برپائی کارگاه تیرول و صعودهای میمونی مناسب نیست

2.      تسمه :  الیاف به هم بافته از جنس نایلون و پرلون به شکل تخت و تسمه ای دارای حال استاتیک بوده و در ایجاد کارگاه و حمل و بسکت مصدوم به کار میرود دارای تحمل بار و سایزهای مختلف از نظر عرض میباشد مقدار تحمل آن بر حسب تعداد خطهای روی آن محاصبه میشود هر خط به معنی 800کیلوگرم تحمل بار میباشد

3.      اسلینگ:   قطعه تسمه به هم دوخته شده  در سایزها و اندازه های مختلف که برای اتصال ابزار استفاده میشود

4.     میخهای کوهنوردی : به انواع و اقسام مختلف با توجه به نوع و ساختمان شکافهای سنگی ساخته می شود غالباً از جنس فولاد و تیتانیم تهیه میگردد. از میخ در صعود از دیواره های سنگی   برای حمایتهای میانی و ایجاد کارگاه حمایت استفاده میگردد

 

5.    صندلی فرود : وسیله ایست برای فرود با ابزار و طناب که به صورت شورت در پا قرار میگیرد

 

 

 

6.    کارابین :    کارابینها با در نظر گرفتن مکان استفاده و شکل به دسته های مختلف تقسیم میشوند    معمولاً از جنس تیتانیوم و آلمینیوم سبک ساخته میشوند اما برای برپائی کارگاه های ثابت در دیواره ها از جنس فولادی نیز استفاده می شود   

a)       کارابین های پیچ که به وسیله پیچ دهانه ی آن بسته و دارای اطمینان بالای می باشد و برای کارگاه استفاده میشود

b)       کارابین ساده به خاطر دهانه ی بدونه چفت خود   برای حمایتهای میانی و کار سریع با طناب استفاده میشود

 

 

 

7.    کیل یا شفت : از آلیاژ المینیوم سبک ساخته شده و باشکل و اندازه ای که دارد برای کار گزاری در شکافهای بزرگی که میخ در آنها کاربردی ندارد به کار می رود

8.    فرند : ابزاریست مکانیکی از جنس آلیاژ فولاد که به صورت دو فک متحرک به طرفین دیواره شکاف میچسبد  این ابزار نیز برای حمایت های میانی در صعود با طناب به کار می رود

9.    چکش کوهنوردی : چکشی ست با وزنه ی فولادی بسیار محکم و سنگین و   دسته ای از همین آلیاژ که دارای روکش لاستیکی میباشد تا از میزان ارتعاش ناشی از ضربه چکش به دست جلوگیری کند در سر آن سوراخی تعبیه شده تا با آن بتوانیم میخهای کوبیده شده را درآوریم یک سر آن تیز و سردیگرش پهن می باشد با سر تیز میتوان لبه های تیز و برنده سنگ را از بین برد و با سر پهن آن میخ را میکوبیم

10.         کلاه کاسک کلاهی ایمنی که برای محافظت از جمجمه و سر در موقع ریزش سنگ و یخ ویا ضربه سر به دیواره در سقوط استفاده می شوددرون آن نرم واز ابر و اسفنج سفت و فشرده پوشیده شده است و دارای بندی است که در زیر گردن بسته میشود رویه آن از نوعی فایبر گلس وپلاستیک مخصوص تهیه شده که بسیار مقاوم و سبک می باشد

11.         یومار : وسیله ای از جنس آۀمینیومسبک ومقاوم  که برای صعود میمونی از آ« بر روی طناب استفاده می کنند دارای دسته ای است که دست در آن قرار میگیرد و نیز سوراخی در انتها که طنابچه پا به آن گره می خورد

12.         صفحه اتصال :     ساخته شده از آلمینیوم سبک و مقاوم برمده از اسم صفحه ایس با سوراخهای متعدد برای اتصال ابزار در کارگاه

پیچ یخ : میله ایست توخالی با سطحی دندانه های  برای فرو رفتن در یخ ودرگیری کامل با یخ وصفحه اتصال کارابین و ابزار واز جنس آلیاژ فولاد مقاوم. برای حمایت های میانی وسر کارگا ه در برنامه های زمستانه و یخنوردی به کار میرود

13.  رول و صفحه : رول پیچ خود نگهداریست که پس از سوراخ کردن سنگ و قرار دادن صفحه در زیر آن  محکم میشود  در گشایش مسیر و مسیرهای ثابت گزاری و همایت میانی برنامه های سنگ نوردی به کار میرود.

 

                                                                                                                                                                                          

 

بزار  فرود و حمایت

1.  هشت  فرود:    وسیله یست مانند هشت لاتین که یک حلقه آن از دیگر حلقه کوچکتر است  از جنس آلمینیوم سبک ومقاوم  ساخته شده  و برای فرود و حمایت استفاده میشود

2.  گری گری وسیله ایست قفل شونده با اجزامکانیکی وساخته شده از آلمینیوم سبک و آلیاژ فولاد ضد سایش و دسته اهرم پلاستیکی برای فرود و حمایت استفاده میشود

3.  آیدی : ابزاریست مانند گری گری ساخته شده از فولاد و آلمینیوم سبک با اهرم پلاستیکی اما با ضامن قفل دستی و نگهدارنده ی   روی طناب که حساسیت و کارای  ابزار را به مراتب بالا میبرد این ابزار برای فرود و حمایت و همچنین کارهای امدادی استفاده میشود

4.  ریورسو:  ابزاریست تکامل یافته از نسل ترمز صفحه ای با قابلیت های زیاد تر و حالت قفل شونده مناثب برای برنامه های زمستانه و یخنوردی و فرود های دولا و حمایت                                                                                                                        

5.  استاب یا قرقره حمل مجروح :    ساخته شده از آلمینیوم سبک و مقاوم قفل شونده  دارای دو قرقره ثابت که طناب در بین آنها میقلطد   با اهرم آزاد کننده این ابزار برای فرود و حمایت در کارهای امدادی استفاده  میشود

6.    راک : وسیله ایست از جنس تیتانیوم برای کاهش سرعت فرود با تحمل بار زیاد برای فرود به همراه مصدوم یا دو نفره

7.     توبا ابزاریست با خصوصیات راک اما این ابزار در محل کارگاه اسستفاده میشود و دارای مقاومت بسیار زیادی میباشد و بر اساس استحکاک سطح طناب پساز باز شدن دهانه آن کار میکند

 

ایمنی ابزا ر :

1.      هیچ گاه دو طناب را به حالت قرقره در هم درگیر نکنیم

2.      از ریختن مواد شیمیای به روی طناب و تسمه ها جداًخوداری کنیم

3.       طناب و تسمه را با مواد شوینده نشوئیم

4.      طناب و تسمه را از حرارت دور نگه داریم

5.      از رها کردن و انداختن ابزار از ارتفاع خوداری کنیم

6.       برای تمامی ابزار و وسایل خود دفترچه راهنما تشکیل دهیم

7.      از طناب در لبه تیز بدونه تونل استفاده نکنیم

8.      ابزار را زیر دست و پا رها نکنیم

آسیب شناسی ابزا ر:

1.      بررسی ظاهری ابزار و تجهیزات

2.      تست و آزمایش ابزار و تجهیزات برابر با قوانین

3.      آگاهی از استفاده درست

4.      در ابزار های فلزی استفاده از عکسبرداری رادیو لژی ویا MAR

5.      شل شدن بیش از حد تسمه و طناب

6.       پارگی و خراشیدگی

7.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    تغییر سایز وشکل  طناب  وتسمه (به هم ریختگی بافت)

 

 

 

 

 

گردآورنده باشگاه فرهنگی ورزشی چکاد اشتران

عباسعلی توکلی                  

 

 

 

 

                              

 

 

 

 

14.  ترکشن : قرقره ایست با قابلیت قفل شدن برای اجرای کارگاه های بالا کشی و مرکب سازی با قرقره ها

15.  مینی ترکشن:     ق+-رقره ایست با قابلیت قفل شدن برای کارگاه های بالا کشی اما امکان اضافه کردن قرقره در زیر آن نیست

16.  قرقره : برای بالا کشی و صرفه جوئی در انرژی هنگام امداد و جابجائب تجهیزات از آن استفاده میکنیم قرقره ها به خاطر تحلیل نیروی وارده در کارگاه ها در امداد کمک زیادی به ما میکنند قرقره ها به خاطر لغزنده بودن به طناب  آسیب کمتری نیز وارد میکنند دارای انواع مختلفی از نظر تعداد قرقره تعبیه شده و نوع قرار گیری می باشند که تعدادی از آنها را نام میبریم 1. قرقره تکی دهانه متحرک 2. قرقره تکی ثابت 3. قرقره دوتائی متحرک4. قرقره دوتائی ثابت 5. قرقره مرکب 6. قرقره تیرول

ما از ترکیب  قرقره ها با هم میتوانیم از حداقل انرژی خود برای جابجای اجسام سنگین و مصدوم  استفاده کنیم

 

 

 

17.  تونل طناب : وسیله ایست برای محافظت طناب در برابر آسیب دردگی در لبه های تیر که طناب در داخل آن قرار میگیرد

18.  دستکش فنی کار با ابزار در ارتفاع :  دستکشی پنج انگشتی که دارای لایه های ضد خش در کفی و لایه های پولار کرتکس میباشد تا هم دستها از گزند سرما در امان مانده هم بتوانیم کار با طناب راانجام دهیم

19.   

 

 

 

 

 

 

کارگاه های که با ابزار برپا میشود:


















 

 

تصاویر زیباسازی نایت اسکین
نوشته شده در تاريخ یکشنبه ششم شهریور 1390 توسط عباس |

 

 

طناب کوهنوردی

همانطور که می دانید یكی از وسایل قدیمی ، اولیه و ضروری كوهنوردی ، طناب است . در كوهنوردی زمستانی و هیمالیایی ، غارنوردی ، سنگنوردی ، یخنوردی و دره نوردی ، طناب از وسایل اصلی در صعود و فرود می باشد . در واقع سایر ابزار فنی كوهنوردی به نوعی در ارتباط و تماس با طناب می باشند . طناب وسیله ارتباطی و حمایتی بین كوهنوردان می باشد .

طناب های كوهنوردی دارای قطر ها و كاربردهای متنوعی به شرح زیر می باشند :
قطر طناب به میلیمتر / كاربرد / تحمل شوك به کیلوگرم / تحمل وزن به کیلوگرم
3 / بندكفش ، بند حمایت چكش و سایر ابزار / صفر / 250
5 / طنابچه پروسیك ، ركاب / صفر / 620
7 / طناب انفرادی ، فرود دولای اظطراری ، بلوك / صفر / 1335
8 / طناب انفرادی ، فرود دولای اظطراری ، بلوك / 490 / 1700
9 / طناب انفرادی ، دولا صعود و فرود ، بلوك ، صندلی / 570 / 1990
11 / یك لا صعود و فرود / 1050 / 2800
12 و 13 / تیرول

اخیرا سایزهای میانه و زوج دیگر نیز توسط كارخانجات مختلف ساخته شده است ؛ مانند 10.5 میلیمتر و غیره . معمولا طنابهای سایز فرد برای سنگنوردی و سایز زوج برای یخنوردی بكار می روند . بر خلاف طناب های معمولی و پلاستیكی كه الیاف آن بصورت مارپیچی بدور هم پیچیده و در نتیجه رویه آنها مواج است ؛ طناب كوهنوردی از رشته هایی موازی و سفید رنگ از جنس ابریشم مصنوعی و پریلون در داخل یك روكش محافظ رنگارنگ و بافتنی تشكیل شده است . در شركت های مختلف تولید كننده طناب كوهنوردی ، رنگ و یا شكل بافت این روكش متفاوت می باشد .
یك حلقه طناب صعود و فرود كوهنوردی معمولا 50 یا 40 متر طول و 10 تا ۱۱ میلیمتر قطر و هر متر آن دو تا سه هزار تومان قیمت دارد ! در دو سر طناب یك نوار چسب سفید رنگ وجود دارد كه مشخصات طناب از قبیل قطر ، طول ، كاربرد ، خصوصیات فیزیكی و ... با علایمی مشخص و استاندارد نوشته شده است . برخی از خصوصیات فیزیكی كه در طنابهای جدید دیده می شود عبارتند از : ضد آب بودن ( مخصوص صعود های زمستانی ، غارنوردی و یا دره نوردی ) ، مقاومت در برابر سایش به لبه های تیز و برنده ، مقاومت در برابر مواد شیمیایی و ... . بطور كل طنابهای كوهنوردی به دو نوع استاتیك و دینامیك تقسیم بندی می شوند .

تعاریف :
۱ - طناب دینامیك : بدلیل موازی بودن رشته های داخلی و جنس آن حالت ارتجاعی دارد و هنگام سقوط كوهنورد كمی افزایش طول میابد كه در نتیجه باعث كاهش میزان ضربه وارده به كوهنورد می گردد . كاربرد اصلی آن در جایی است كه احتمال سقوط وجود داشته باشد ، مانند سنگنوردی و یخنوردی .
۲ - طناب استاتیك : رشته های داخلی آن كمی حالت بافت مارپیچی داشته و فاقد حالت ارتجاعی بوده و كاربرد آن بیشتر در جایی است كه بر روی طناب صعود و فرود انجام می گیرد . مانند غارنوردی و صعود زمستانی ( هیمالیایی ) .
۳ - تحمل شوك : شوك ناشی از وزنه ای ( با عدد مشخص شده در جدول فوق ) از ارتفاع یك متر .
۴ - تحمل وزن : تحمل وزنی ( با عدد مشخص شده در جدول فوق ) در طول طناب بدون هیچ سقوط و شوكی .
۵ - طناب انفرادی : طناب شخصی كه هر كوهنورد ( در هر رشته ای ) باید در كوله خود داشته باشد . قطر این طناب بین ۶ تا 9 میلیمتر و طول آن بین 6 تا 7 متر است . این طناب در مواقع مختلف كاربردهای فراوانی دارد ؛ از جمله : درست كردن صندلی اظطراری فرود و صعود ، حمل مجروح و ... . 6 - تیرول : طنابی كه بین دو نقطه مرتفع ( دو سوی یك دره و یا رودخانه ) بصورت افقی و یا شیب دار بسته شده و جهت حمل و انتقال بار و یا افراد از آن استفاده می شود .

نكات ایمنی :
۱ - هیچگاه طناب روی لبه تیز سنگ و خاك كشیده نشود ! ۲ - مواظب باشید كه طناب داخل مواد روغنی نیافتد ! ۳ - طناب را تنها با آب سرد ( یا بسیار ولرم ) بشویید . در صورت نیاز از مواد شوینده ای كه برای پوست انسان مضر نیستند ( مانند صابون ، مایع دستشویی ، شامپو و ... ) نیز می توانید به اندازه کم استفاده كنید ! ۴ - طناب شسته شده را بدور از تابش مستقیم آفتاب و منابع حرارتی دیگر پهن كنید تا جریان هوا آنرا خشك نماید ! ۵ - هنگام صعود های متوالی از هر دو سر طناب استفاده كنید تا پیچش ، اصطكاك و ساییدگی در تمام طناب تقسیم شود . ۶ - تعداد شوك هایی كه یك طناب می تواند تحمل كند محدود است ، بنابر این از كارهایی كه شوك های متوالی به طناب وارد می سازد (‌ مانند بكسل ماشین ، طناب كشی و ... ) با طناب كوهنوردی خودداری نمایید ! ۷ - از طناب دیگران كه نمیدانید چه بلاها و شوك هایی را تحمل كرده است در صعودهای جدی استفاده ننمایید ! ۸ - و مهمترین نكته این كه طناب جان كوهنورد است . هیچگاه جان خود و یا دیگران رازیرپاله نکنید

 

پیج رنک

آرایش